ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ δεν πρόλαβα να γίνω ποτέ και πιθανότατα δεν θα προλάβω ούτε στο μέλλον. Αυτό δεν σημαίνει πως – όπως οι περισσότεροι Έλληνες – δεν μπορώ να διακρίνω το έγκλημα των Άγγλων κατά της Αριστεράς και του ΕΑΜ, στη Βάρκιζα τον Φεβρουάριο του 1945. Τότε που ο σεβασμός στην αντίθετη πλευρά, αντικαταστάθηκε από την ύπουλη εξουδετέρωσή της. Που ανάγκασε το ΕΑΜ να παραδώσει τα όπλα με τα οποία θα υποστήριζε τις (λανθασμένες πιθανόν) θέσεις του. Και όταν το έκανε, οι Άγγλοι δεν τήρησαν τίποτα απ’ όσα υποσχεθήκαν , ή όσα άφηναν να εννοηθούν ότι θα πράξουν.

 

ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ το παράδειγμα και εκ διαμέτρου αντίθετοι οι συσχετισμοί και οι σημασίες, όμως τα ιστορικά παραδείγματα δεν χρησιμεύουν μόνο στην εθνική μνήμη, αλλά και στον παραδειγματισμό της καθημερινότητας – και τότε γίνονται πιο ωφέλημα. Θα μου επιτρέψετε λοιπόν να τολμάω να βρω ομοιότητες στην Συνθήκη της Βάρκιζας και στην απαίτηση της Διοίκησης του Παναιτωλικού, για «δήλωση μετανοίας» των ίδιων των φιλάθλων του.

 

ΤΑ ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ για παραλληλισμούς είναι πάρα πολλά, θα προτιμήσω όμως να πάω απ’ ευθείας στο πιο σημαντικό: η ΠΑΕ δεν λογάριασε καθόλου ως γνώμονα την ομόνοια του φίλαθλου κόσμου, ως απόρροια της άγνοιάς της για το Σύλλογο και τον ποδοσφαιρικό πολιτισμό. Μέχρι που ο μεγαλομέτοχος έφτασε να λέει μεγαλόστομα πως η ανταλλαγή αποδοκιμασιών ανάμεσα σε φιλάθλους του Παναιτωλικού, έδωσε χαρά σ’ αυτόν και τους συνεργάτες του!!!

 

ΕΠΑΡΣΗ και εγωισμός που δεν χωράνε ούτε στο ποδόσφαιρο ούτε στον Παναιτωλικό. Και πρόκειται αποδεδειγμένα περί αυτού, αν αναλογιστούμε μερικά γεγονότα, γνωστά σε όλους:

1. Ο Φώτης Κωστούλας, πέρα από την ευρύτερη «ύβρη» τον περασμένο Μάιο προς την «Παναιτωλική οικογένεια» (που εσχάτως την ξαναθυμήθηκαν), έχει συχνά εξυβρίσει δημοσίως τόσο Συλλόγους φιλάθλων, όσο και μεμονωμένα άτομα όταν (αυτός νόμιζε ότι) είχε δίκιο. Δεν ζήτησε ποτέ «συγνώμη», άρα πως δικαιούται να το αξιώνει από τους άλλους;

2. Ο Αχιλλέας Μπέος, με μαρτυρίες των ίδιων των διοικούντων, χαστούκισε τον στενό συνεργάτη του μεγαλομετόχου και Διευθύνων Σύμβουλο, Μπελεβώνη, αλλά ποτέ δεν ζητήθηκε η «συγνώμη» του ως προϋπόθεση να παραστεί ο Παναιτωλικός στις συνεδριάσεις της Β΄ Εθνικής που έγιναν στη συνέχεια.

3. Η δικαστική έρευνα έφερε στο φως ότι ο κ. Κωστούλας συνομιλούσε τηλεφωνικά με τον κ. Τσακογιάννη, μέχρι και χαριεντισμών. Χρειάζεται να αναφέρουμε πόσα έχουν συμβεί με την Ηλιούπολη του Τσακογιάννη και τον Παναιτωλικό; Περιττό. Πάντως «συγνώμη» και μάλιστα δημόσια από τον Τσακογιάννη δεν υπήρξε ποτέ!

 

ΔΕΝ ΘΑ ΑΔΙΚΗΣΩ τον κ. Κωστούλα και θα δεχθώ ότι το καλό του Παναιτωλικού επέβαλε, ίσως, αυτή την τακτική απέναντι σε ανθρώπους που του έκαναν ασυγκρίτως χειρότερα πράγματα απ’ ότι η «Θύρα 6». Το καλό του Παναιτωλικού, όμως, το βλέπουν τώρα; Έχουν τυφλωθεί από την αλαζονεία, ή – που θα ήταν το χείριστο – ικανοποιούν την ματαιοδοξία τους, πατώντας πάνω στα συναισθήματα του κόσμου για την ομάδα;

 

ΥΓ: Η καραμέλα «ο πολύς κόσμος είναι μαζί μας» δεν επαληθεύεται από την εικόνα των μισοάδειων κερκίδων. Και φυσικά υπάρχει αρκετή νοημοσύνη για να σκεφτούν ότι δεν πετυχαίνει σαν τρικ για να μεταστραφεί η κατάσταση. Μήπως είναι «πάτημα» για να μην τεθεί θέμα αποχώρησης;