Τσουνάμι κόντρας και παπαρολογίας.
Με λίγα λόγια πολύς χαμός  για το τίποτα. Αν θεωρηθεί «τίποτα» η διαστροφή να ψάχνεις μέσω Σέρλοκ Χόλμς το αν το τυρί της κολοκυθόπιτας είναι χωριάτικο. Παρότι δεν είναι ο πιο κατάλληλος χρόνος, αλλά λόγω της απαίτησης ακροατών στη ραδιοφωνική μου εκπομπή, σύρομαι πλέον μετά την ολομέτωπη επίθεση του Μπελεβώνη, να εξηγήσω πράγματα.


Όλα τα χρόνια που πέρασαν η στάση μου διαμορφώνονταν από τα ίδια τα γεγονότα, όπως τα έβλεπα μπροστά μου. Είναι λίγο αργά να το πάρω αλλιώς τώρα. Όσα γράψω σήμερα για τον αναγνώστη μπορεί να αποτελέσουν και είδηση, αλλά δεν είναι εκεί, στην είδηση, το νόημα.


Της μόδας η αναδρομή στα έξι τελευταία χρόνια του Παναιτωλικού, οπότε δεν θα γίνω εγώ ο ντεμοντέ.  Θα σας θυμίσω πως όσα σήμερα καμαρώνουμε ως γύφτικα σκεπάρνια, οφείλονται στα λεφτά που έριξε ο Κωστούλας: και στην προσωπικότητά του βεβαίως, αλλά χωρίς το μαρούλι θα περνούσε πιο απαρατήρητη κι από την Ματίνα Μανταρινάκη.


Τα υπόλοιπα που έγιναν είναι τα αυτονόητα, από τη στιγμή που  έρευσε το χρήμα. Για να λέμε όλη την αλήθεια, στην Ελλάδα δεν είναι και τόσο αυτονόητα διότι η επιδημία της λαμογίασης έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Γι’ αυτό ακριβώς οι συνεργάτες του Κωστούλα είναι κύριοι, επειδή δεν τον φάγανε στη στροφή. Δεν τον μαδήσανε σκοπίμως. Όμως, όσο το όνομα του καλουπατζή των έργων του γηπέδου μπορεί να γραφεί στη πλακέτα των κτητόρων, τόσο και οι συνεργάτες του Κωστούλα μπορούν να μπουν στη λίστα των ευεργετών του Παναιτωλικού. Το «έντιμοι παράγοντες» είναι ο σοφότερος χαρακτηρισμός.


 

Θέλοντας και μη, σήμερα σας έχω την είδηση του καλοκαιριού. Επέλεξα να την βγάλω εδώ επειδή τα γραπτά μένουν. Η είδηση είναι πως ο Παναιτωλικός άλλαξε πρόεδρο. 

 

 

 

Ο δημοσιογράφος, λόγω ιδιότητας, ξέρει πράγματα. Δεν υπάρχει λόγος να σας πω τις πηγές μου, αλλά αν πέφτω έξω θα γίνω έρμαιο κραξίματος στο μέλλον, πράγμα που δεν το σηκώνει το τομάρι μου. Να θυμίσω για όποιους διαβάζουν στη τουαλέτα, πως σκοπός μου είναι να ερμηνεύσει ο αναγνώστης την έντονη κριτική, η οποία θα αλλάξει μόνο αν αλλάξουν τα γεγονότα που την δημιουργούν.

Ο πρόεδρος του Παναιτωλικού αλλάζει. Μπορεί ο Πάνος ο Μπεσίνης να είπε πως ο Κωστούλας είναι απρόβλεπτος, αλλά θα διαφωνήσω: είναι πολύ προβλέψιμος. Σκέφτεται σοβαρά να αποτραβηχθεί και ο μόνος τρόπος να το προχωρήσει είναι να αφήσει την ομάδα σε χέρια που ξέρει και εμπιστεύεται. Το βλέπει πολύ καλά, διότι δεν θέλει να δει Χιροσίμα αυτό που έχτισε. Πιο εύκολο είναι να αγκαλιαστούν η Ντόρα με το Σαμαρά, παρά να βρεθεί αγοραστής με τη φιλοσοφία του Κωστούλα, που να έχει και το απαραίτητο μετρητό: σήμερα, αν υπάρχει τέτοιος θνητός, θα προτιμήσει μια πιο εμπορική ομάδα, όπου στο κάτω – κάτω θα βάλει τη δική του σφραγίδα. 

Νέος πρόεδρος είναι ο Μάκης Μπελεβώνης και ήδη ο Κωστούλας τον έχει ρίξει στα βαθιά. Ακόμα και στη πρόσφατη συνέντευξη τον άφησε να τα βγάλει πέρα μόνος του. Δεν ξέρω πότε θα τελειώσει και τυπικά το θέμα, αλλά στη ουσία είναι ήδη γεγονός. Ο Μπελεβώνης είναι ο πραγματικός πρόεδρος. Λόγος δεν πέφτει ούτε σε μένα, ούτε σε σας. Αν με ρωτούσατε, θα απαντούσα πως δεν είναι κακή επιλογή – παρότι ούτε ήμουνα ποτέ φίλος με το Μπελεβώνη, ούτε σκοπεύω να γίνω, διότι δεν πιάνω φιλίες με τέτοια άτομα. Θέμα χημείας.

Έτσι κρίνω πλέον το Μπελεβώνη, ως πρόεδρο και το «π» θα γίνει κεφαλαίο όταν με πείσει.  Διότι από τις αρχές του καλοκαιριού που πήρε το «πράσινο φως», είδα συγκεκριμένα πράγματα. Μεγαλομανία στις μεταγραφές και μια γενικότερη έπαρση με αποτέλεσμα να περιμένουμε να διαλυθεί ο Ολυμπιακός Βόλου για να γίνουν αναγκαίες μεταγραφές, ενώ ο Μπαρμπόσα έγινε Μπαμόνγκο και ούτω καθ’ εξής. Η μισή ομάδα Κ20 στο Καρπενήσι, δουλειά δεν γίνονταν και την έκαναν πιο νωρίς με ελαφρά πηδηματάκια. Ξοφλημένοι δημοσιογράφοι του Κέντρου και παιδαρέλια που ντρέπονται (και καλά κάνουν) να φανερώσουν το όνομά τους, να έχουν γίνει τα πρώτα λαγωνικά στις μεταγραφές του Παναιτωλικού μόνο: το κακό είναι στο ότι με κάθε ευκαιρία προπαγάνδιζαν υπέρ του «μαύρου» και το παρουσίαζαν «άσπρο» στον καλόκαρδο φίλαθλο που άρχιζε να τους εμπιστεύεται λόγω της αποκλειστικότητας. Πρόσφατα δε, στη συνέντευξη, ούτε έναν καλό λόγο για τον προπονητή - δείγμα του ναρκισσισμού. Αν τα είδα μόνο εγώ όλα αυτά και περισσότερα ακόμα που έχουν ειπωθεί και γραφεί από όλους, σας παρακαλώ να κάνετε έναν μικρό έρανο για να με πάνε στο Ψυχίατρο, καθότι απένταρος. Αν τα είδαμε όλοι, υπάρχει θέμα.

Που σημαίνει, πως ο κάθε καλοπροαίρετος Παπαϊωάννου πρέπει να ψιθυρίσει στο Μπελεβώνη ότι έτσι δεν θα βγει πέρα. Αν του πει «μπράβο», τον στέλνει με μαθηματική ακρίβεια στο γκρεμό. Και αυτόν και το έργο του Κωστούλα και τον Παναιτωλικό. Για τον ίδιο λόγο που υπερασπίζονταν «στα κόκκινα» τον Μπελεβώνη όταν το πήγαινε καλά με απόδειξη τις επιτυχίες της ομάδας, πρέπει τώρα να τον κράξει το ίδιο δυνατά. Για να αναγκαστεί να το πάρει αλλιώς.

Στη συνέντευξη δεν τον πήγα κόντρα επειδή δεν χρειάζονταν. Όσα έπρεπε να βγάλω στη φόρα με ερωτήσεις, τα έβγαλε μόνος του και οι έξυπνοι φίλαθλοι το κατάλαβαν. Ο αμυνόμενος δεν τρέχει να μαρκάρει  τον επιτιθέμενο όταν είναι οφσάιντ. Αν βάλει γκολ δεν μετράει, άσε που παίρνει και κίτρινη κάρτα.