Να ξεκαθαρίσουμε κάτι απ’ την αρχή. Πολλοί άνθρωποι δεν είναι εκ πεποιθήσεως υπέρ ή κατά του Κωστούλα και της παρέας του. Μέσα από τις πράξεις του, πότε λένε «μπράβο» και πότε λένε «άντε στο σίχτιρο». Ένας απ’ αυτός είμαι και ‘γω και να ξεκαθαρίσουμε, ακόμα, ότι η κρίση τη κάθε φορά είναι υποκειμενική. Που σημαίνει αυτό το οποίο εγώ βλέπω καλό, εσύ μπορεί να το βλέπεις κακό και το αντίθετο. Τα αποτελέσματα δείχνουν ποιος είχε δίκιο την κάθε φορά. Και στο ποδόσφαιρο αποτέλεσμα είναι οι επιτυχίες με τις αποτυχίες, όπως και η μαγιά (άλλοτε καλή, άλλοτε κακή) για το μέλλον.

Το Σάββατο ήθελα να γράψω για τις τιμές των εισιτηρίων, που ήταν καραβίσιες. Δεν το έκανα για να μην βρεθεί κανένας πονηρός να πει ότι έφτιαχνα κλίμα να μην πάει ο κόσμος στο γήπεδο. Έτσι κι αλλιώς η τιμή δεν θα άλλαζε για να βγει και κάτι. Όπως είναι τα πράγματα στο ποδόσφαιρο με τους ιδιοκτήτες, μπορούν να πάνε την τιμή όσο ψηλά ή χαμηλά θέλουν και δεν τους λες τίποτα γιατί θα σου πει «ελάτε πάρτε την ομάδα, εγώ δεν βγαίνω με λιγότερα». Δεν τον παίρνει όμως το πρόεδρο, μετά, να παραπονεθεί ότι δεν στηρίζει ο φίλαθλος. Μην τα θέλει και όλα δικά του.

Η τιμές στο πέταλο και η νοερή - μόνο - παρουσία ασφάλειας εκεί πριν το αγώνα, είναι πράξεις που σε πάνε από μόνες τους στο κεντρικό νόημα. Και έρχεται ο Κωστούλας να θέλει να γκρεμίσει μια κερκίδα που θα του στοιχήσει ένα εκατομμύριο ακόμα σε πρόστιμο, χωρίς να του δίνει τίποτα, αφού γήπεδο γεμάτο θα κάνουμε καιρό να δούμε και το ξέρει.

Με τη «Θύρα 6», γνωστό ότι, δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις και ποτέ δεν τους καλοπιάνω. Αλλά με την υποκρισία του στυλ «κακώς έκαναν “ντου”, μπορούσε και να αποφευχθεί…», διαφωνώ περισσότερο. Έτσι το είδαν έτσι έκαναν και δεν χάλασε ο κόσμος, θα πω εγώ, και πείτε με εσείς τραμπούκο και προπαγανδιστή.

Γιατί αν το βάλουμε σαν θέμα ηθικής τάξης, όποιος δεν προσπαθεί να κλέψει την Εφορία και το Δημόσιο, δικαιούται να το καταδικάσει το «ντου». Όποιος δεν θα έκανε «ντου» σε πολυκατάστημα, ενώ το μπορούσε, αν αύριο του έβαζαν έναν αποκωδικοποιητή για να βλέπει τηλεόραση (και όχι το ψωμί) σε τιμή που δεν μπορούσε να τον αγοράσει, τότε να καταδικάσει εκατό φορές τους οργανωμένους. Επειδή όμως δεν υπάρχει Έλληνας που να μπορεί να κλέψει την Εφορία και να μην το κάνει, και επειδή ακόμα και οι κυρίες με τα δωδεκάποντα θα όρμαγαν στο πολυκατάστημα προκειμένου να μην στερηθούν τα τούρκικα σήριαλ, ας αφήσουμε για κανέναν άλλο τα περί καταδίκης των οργανωμένων.

Ο Παναιτωλικός για τη «Θύρα 6» είναι ό,τι η λογοτεχνία για το φιλόλογο, το τσιγάρο για τον καπνιστή, η θάλασσα για τον ναυτικό. Μπορεί να διαφωνώ που το βλέπουν έτσι και μαζί μου πολλοί άλλοι, όμως ο εκάστοτε πρόεδρος του Παναιτωλικού οφείλει να το σεβαστεί. Για να τα λέμε όλα, το «ντου» έχει και την παράπλευρη ιδιότητα να θυμίζει τίνος είναι διαχρονικά ο Παναιτωλικός και σε τι βαθμό μπορεί να ανήκει σε κάποιον σήμερα. Αυτό το έχουμε ξεχάσει τελευταία.

Το οικονομικό μέρος της ετσιθελικά εισόδου των οργανωμένων, είναι ανάξιο λόγου. Πρώτον επειδή δεν υπήρχε περίπτωση να πληρώσουν τέτοιο εισιτήριο και ούτε θα πήγαινε κανείς άλλος εκεί σε ένα εν τέλει όχι γεμάτο γήπεδο, και δεύτερον οι τυχόν φθορές στις πόρτες δεν ξεπερνούν το κόστος μιας διανυκτέρευσης (απ’ τις εξήντα) του παικταρά Κολι, στο Αγρίνιο.

Την απόφαση να κλείσει το πέταλο για να μην ξαναγίνει «ντου», πρέπει να την υιοθετήσει – μεταξύ άλλων - και το ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ και να καταργηθούν τα φανάρια για να μην παραβιάζει κανείς το κόκκινο. Στις άλλες θύρες δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο οι οργανωμένοι; Αλλά προκύπτει κι άλλο θέμα. Σήμερα τα πήρε με τους Warriors και ξηλώνει το πέταλο. Αν αύριο τα πάρει με τη ΛΕΦΙΠΑ ή τους VIPάδες – που δεν είναι και σενάριο φαντασίας - θα ξηλώσει και τα υπόλοιπα με το σκέπαστρο; Και θα κατουράμε χωρίς φωτοκύτταρο; Oh mon dieu!

Ο Καραγεωργίου μπορεί να διαβάζει το κείμενο και να σκέφτεται ότι τη γλύτωσε με όλα αυτά. Όχι Νίκο, jamais. Πριν το αγώνα, όταν σε ρώτησα, μας έλεγες ότι η ομάδα είναι έτοιμη και για το μόνο που δείχνει έτοιμη είναι για φούντο. Τον Ιούλιο μας έλεγες ότι η ομάδα δεν είναι θίασος να δίνει παραστάσεις και το Σάββατο μας είπες, με δικά σου λόγια, ότι δεν πήγε καλά η παράσταση που ήθελες να δώσει ο Παναιτωλικός και κακώς που οι άλλοι δεν ταξίδεψαν για παράσταση. Σε πείραξαν οι καμινάδες των άλλων, μα τις δικές μας δεν τις είδες. Τουλάχιστον οι άλλοι άλλαζαν και τρεις πάσες υπό πίεση, εμείς όχι.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι που δεν κατάλαβες που φτάνει σήμερα η ομάδα, που εσύ προπονείς δυόμισι μήνες. Διότι αν το ήξερες, θα εκμεταλλευόσουν τους καλούς παίκτες που έχεις για να πάρεις αποτέλεσμα, κι αν ποτέ φτιάξεις την ομάδα που ονειρεύτηκες – στο γήπεδο δεν την εμφάνισες ακόμα- εμείς το χειροκρότημα το έχουμε στο τσεπάκι και με συνοδεία freddoccino μάλιστα.

Σε τεχνικές αναλύσεις για το τι θα έπρεπε να κάνει ο Καραγεωργίου δεν θα μπω, ποτέ δεν το έκανα με προπονητές διότι αποφεύγω να κάνω τον ξύπνιο. Αν και με αυτά που είδα το Σάββατο, ίσα που κρατιέμαι. Μην φανεί παράξενο, αλλά πιστεύω ότι αυτή η, έστω ελλιπής, ομάδα, μπορεί να παίξει καλή μπάλα με τον καιρό. Το αν μπορεί να το κάνει ο Καραγεωργίου, θα δείξει. Κι επειδή στο μεταξύ χρειάζονται βαθμοί, ας πάρει και μερικούς με «ντου», δεν είναι ανάγκη να περιμένει στον γκισέ για εισιτήριο. Και με την πρώτη ευκαιρία εκείνο το πετυχημένο «μόνο ενωμένοι μπορούμε» ας το πει και κατά ΠΑΕ μεριά.