Αν χρωστάμε μια χάρη στην ΕΠΟ οι μεγαλύτεροι, είναι που μας πήγε πίσω, στα μαθητικά χρόνια. Τότε που περιμέναμε τα αποτελέσματα των εξετάσεων και δεν περνούσαν οι ώρες. Ακόμα και η βόλτα από τη μύτη μας έβγαινε μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα. Ένα τέτοιο πράγμα είδα στα ποδοσφαιρικά στέκια του Αγρινίου την Τρίτη μέχρι να ξεμυτίσει η απόφαση για τις καταγγελίες και να δούμε σε ποια Κατηγορία θα παίξει ο Παναιτωλικός.

Υπολειτουργούσε ένα μεγάλο μέρος της πόλης, ένεκα αναμονής, κι αυτά ας τα βλέπουν οι χθεσινοί που κάθε τρεις και λίγο το φαρμάκι για δήθεν αδιαφορία του κόσμου το έχουν κάτω απ’ τη γλώσσα. Αν μιλήσουμε γι’ αυτή κάθε αυτή την απόφαση, είναι ότι ακριβώς κι αυτοί που την έβγαλαν. Οι άνθρωποι έχουν μπερδέψει τον Παναιτωλικό, με εκείνους που τον εκπροσωπούν και τους τρώνε καθ’ εκάστη στη μάπα. Κι όχι τίποτε άλλο, μα τη πλήρωσε κι ο Εργοτέλης, που θα τη γλύτωνε. Αν τα κοπέλια καταλάβουν τι χαλάστρα τους έκανε ο Παναιτωλικός, θα στείλουν πίσω όλες τις νύφες και τους γαμπρούς, απ’ το Αγρίνιο. Αφορμή θέλουν, διότι τους έχουν στη μπούκα από τότε που κράταγαν τα περιβόλια για πάρτη τους και έδιναν προίκα τις αμμούτσες δίπλα στη θάλασσα, που δεν καλλιεργούνταν: το εγκεφαλικό το έπαθαν όταν φούντωσε ο τουρισμός και οι γαμπροί βρέθηκαν με παραθαλάσσια οικόπεδα.

Η ΠΑΕ θα το τραβήξει λένε και αναρωτιέμαι, που θα το πάει. Να ξέρουμε να είμαστε όλοι κάπου εκεί γύρω, μην χάσουμε το επιδόρπιο και το ‘χουμε πληρωμένο στο all inclusive. Μόνο βραχιολάκι δεν πέρασαν στο κόσμο με τα περσινά Διαρκείας. Κακώς. Τόσες παροχές με ένα τρακοσάρι – τετρακοσάρι δεν τις βρίσκεις ούτε σε προσφορά: εκτός του αξέχαστου αγωνιστικού μέρους, παρείχε προεδρικό σιχτίρισμα για τον Παναιτωλικό, παραλήρημα κατά παντός υπευθύνου, το σασπένς του «φεύγω – μένω» και βέβαια την δικολαγνεία των τελευταίων εβδομάδων.

Η Θέμις έχει κέφια, αλλά και συνέχεια. Συνέχεια στα λόγια μόνο. Αν τολμήσει ο Κωστούλας να πάει στα πολιτικά δικαστήρια, μέχρι που θα του απαγορεύσουν να κάνει μεταγραφές. Ή πιστεύει κανείς ότι τον Παναιτωλικό δεν θα τον πάνε τέσσερεις στο Τοπικό; Γι’ αυτό – και καλά θα κάνει – δεν θα τολμήσει. Εκείνο που καλό θα ήταν να αποφύγει να κάνει η ΠΑΕ, είναι να τα ρίξει πάλι στο κόσμο επειδή δεν βγαίνει στους δρόμους. Γιατί όσο λογική ήταν η απόφαση να μην τρέξει τίποτα για Κέρκυρα και Πανιώνιο, άλλο τόσο λογικό είναι να προσπαθεί ο χωροφύλακας με άρθρα πέμπτης Δημοτικού να βγάλει το φίλαθλο στο δρόμο. Τράτζικ.

Η εικόνα του Γεράσιμου σε πορεία διαμαρτυρίας, αλά μπρατσέτο με τον Λάκη τον ταπετσέρη – Κου Κουε τύπου – στη πρώτη σειρά, σε ένα ανεπανάληπτο κοντράστ τριχοφυΐας, το μόνο αποτέλεσμα που θα μπορούσε να φέρει θα ήταν η ανανέωση του life style των Καλυβίων. Έπειτα, για να κάνεις ένα οδόφραγμα της προκοπής πρέπει να πας ή στο Κεφαλόβρυσο, ή στον Κουβαρά. Κι αν είναι να ξοδέψεις τόση βενζίνη, προτιμάς να πας την οικογένεια στη θάλασσα. Με το ρίσκο πάντα να σε δει στη τηλεόραση κάποια σειρά απ’ το στρατό και να σου πει τηλεφωνικά «που πας ρε Καραμήτρο, μετά το ξεβράκωμα απ’ το Λεβαδειακό;».

Στη Βήτα πέσαμε μέσα στο γήπεδο, εκεί θα παίξουμε. Όχι πως θα μας χάλαγε η Super League, όχι πως δεν είχε τυπικά δίκιο ο Παναιτωλικός, αλλά – μεταξύ μας – αν στη Κέρκυρα και στη πλατεία δεν είχαν κάνει μεταγραφές, θα είχε σωθεί ο Παναιτωλικός στο χορτάρι, που δεν μπορούσε να κερδίσει ούτε τη Δράμα και τα βαλσαμωμένα πουλιά; Άλλωστε όπως διάβαζα κάπου, σημασία έχει παίξεις σωστά το χαρτί που σου ήρθε και όχι να χτυπιέσαι για ‘κείνο που περίμενες και δεν σου ‘ρθε.

Σε απλά ελληνικά, ήρθε γάντι στη ΠΑΕ αυτή η ιστορία με τις ελπίδες παραμονής. Μέχρι που λες ότι τις καλλιέργησε κι από πάνω, για να έχει άλλοθι στην αργοπορία των μεταγραφών. Μόνο για χάπατα είναι, να λες, ότι δεν μπορούσες να πάρεις παίκτες χωρίς να ξέρεις τη Κατηγορία. Αν έχεις ρόστερ με είκοσι ποδοσφαιριστές, τότε άλλους θα πάρεις στη Super League, άλλους στη Football League. Όταν όμως είσαι στη μοίρα του Παναιτωλικού, μπορείς να πάρεις πάνω από επτά που να τους λες πρωτοκλασάτους για Football League και μεταξύ ενδεκάδας και πάγκου για Super League. Δεν θα ξεχάσουμε τη μπάλα, επειδή κάποιοι δεν θα τη μάθουν ποτέ. Ούτε τέτοιους δεν πήραν ακόμα και θέλω να τους δω από δω και πέρα.