ΤΟ ΝΕΟ Διοικητικό Συμβούλιο του Παναιτωλικού είναι λίγο πολύ γνωστό και όσοι σκέφτονταν με απλό ρεαλισμό δεν περίμεναν κάτι περισσότερο ή λιγότερο. Ο Φώτης Κωστούλας επέλεξε τρία νέα πρόσωπα για την Διοίκησή του, αξιοσέβαστα – απ’ όσο γνωρίζω – αλλά αυτό χρειάζονταν ο Παναιτωλικός; Οι κύριοι Βασίλης Χαλβατζής, Θωμάς Σπύρου και Γιώργος Τζελτζές, τι θα μπορέσουν να προσθέσουν εκτός από την προσωπικότητά τους; Αντικατέστησαν δε, τον Θανάση Τορουνίδη, τον Γρηγόρη Ζήση και τον Σωκράτη Τσιάρα.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ που απομακρύνθηκαν πια από τη Διοίκηση, σε τί υπολείπονταν των καινούριων; Αντίθετα, θα έλεγα, υπερτερούσαν σ’ αυτά που χρειάζεται ο Παναιτωλικός. Ο Τορουνίδης μπορεί να μην είχε διοικητικές γνώσεις στο ποδόσφαιρο, αλλά διέθετε ανοιχτό πνεύμα και το θάρρος της γνώμης του. Ο Ζήσης όμως (αν αξιοποιούνταν) έχει ποδοσφαιρικές γνώσεις και παραστάσεις σε σπάνιο βαθμό. Όπως και ο Μέντας παλιότερα. Ο Τσιάρας είναι ο άνθρωπος που έφερε τον Κωστούλα και δεν χρειάζεται να δώσει εξετάσεις για τα αισθήματά του προς τον Παναιτωλικό. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι λόγω απόστασης δεν μπορεί να συμμετέχει, τιμής ένεκεν και για ηθικούς λόγους έπρεπε να βρίσκεται στη ΠΑΕ. Όμως και οι άλλοι, που ήταν στο Αγρίνιο, είχαν περιθώρια να συμβάλουν σε κάτι; Μήπως τελικά ο Τσιάρας έγινε ανεπιθύμητος επειδή «προξένεψε» τον Πανουργιά Παπαϊωάννου και – εν αγνοία του - έκανε χαλάστρα;

ΜΕ ΚΑΘΕ ΣΕΒΑΣΜΟ στα τρία νέα μέλη της ΠΑΕ και με κάθε ευχή να πετύχουν, θα διατυπώσω σαφέστατα το δικό μου συμπέρασμα: πρόκειται για μία ακόμα ερασιτεχνική κίνηση του Κωστούλα. Όταν πριν λίγο καιρό δήλωνε πως στη Διοίκηση θα συμμετέχουν οι καλύτεροι, αυτό εννοούσε; Με λίγα λόγια, ή ο μεγαλομέτοχος συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται τί έχει συμβεί και τί συμβαίνει, ή έσπερνε φρούδες ελπίδες, για άλλη μια φορά, στο κόσμο του Παναιτωλικού.

ΜΙΑ ΠΑΕ που έχει φάει τόσες «σφαλιάρες» δεν έχει ανάγκη μόνο από καλούς και σοβαρούς ανθρώπους διότι τέτοιους είχε ήδη, αλλά από ‘κείνους που θα προσθέσουν γνώση, εμπειρία και στιβαρότητα για να πάψουν να έρχονται οι «σφαλιάρες». Πώς θα το κάνουν αυτό – όσο κι αν θα το ήθελαν – άνθρωποι με μηδαμινή γνώση και στο ποδόσφαιρο και στα διοικητικά του; Που μέχρι σήμερα (και πιστεύω για πολύ ακόμα) δεν τους ξέρει κανείς στο ποδόσφαιρο;

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ αυτών των επιλογών του Κωστούλα, είναι προδιαγεγραμμένο. Ο Μπελεβώνης θα κάνει πάλι αυτό που ξέρει με τις γνωστές συνέπειες, ο Μπεσίνης θα ακολουθεί επειδή έτσι πρέπει και ο Λίτσας θα προσπαθεί να ευθυγραμμιστεί με τον Μπελεβώνη. Δεν μπορώ να δω τον τρόπο, που κάποιο από τα νέα μέλη θα μπορέσει να ορθώσει ανάστημα και αντιρρήσεις, όταν χρειαστεί. Επειδή ακριβώς είναι σοβαροί άνθρωποι δεν θα επιμείνουν ποτέ στην άποψή τους, λόγω της αυτογνωσίας τους για την έλλειψη γνώσης του χώρου. Δεν θα μπορέσουν να φέρουν τίποτα καινούριο ποδοσφαιρικά, παρά μόνο ή θα «κάψουν» το όνομά τους, ή θα γίνουν αποδεκτά μέλη μιας παρέας. Όμως το ζητούμενο είναι ο Παναιτωλικός και το ποδόσφαιρο, όχι η ανάγκη κάποιων να λένε ότι συναναστρέφονται με σεβαστά μέλη της τοπικής κοινωνίας. Δεν έχουν τα εχέγγυα να βάλουν την ποδοσφαιρική «σφραγίδα» τους στην ομάδα τα νέα μέλη του Δ.Σ. και προφανώς αυτό ήταν το ζητούμενο των «παλιών»: να μην αλλάξει τίποτα.

 

ΥΓ1: Στην επικεφαλίδα ήθελα να γράψω για ερασιτεχνισμό, αλλά ίσως να πρόκειται για κάτι άλλο. Για απλό παιχνίδι και ψυχαγωγία, μέσω μιας ομάδας που χιλιάδες ανθρώπων την έχουν κάνει τρόπο ζωής.

 

ΥΓ2: Δεν θα ευχηθώ να κάνω λάθος, διότι πολύ απλά δεν κάνω λάθος και με ευχές δεν θα αλλάξει τίποτα. Μου είναι αδύνατον να ερμηνεύσω τον δρόμο που έχουν πάρει οι διοικούντες του Παναιτωλικού, εδώ και 14 μήνες. Αρχίζω να πιστεύω πως βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και σε ένα κόσμο που είναι… μόνο δικός τους.