Στο «περίμενε» αν θα περάσει η νέα πατέντα για τη Super League, έμπνευσης Παπουτσάκη, βρίσκω να υπάρχουν πολλά ανοιχτά μέτωπα. Άρα πρέπει να το πλατειάσει κανείς το πράγμα. Έπειτα, όσες και να γίνουν οι ομάδες της Super League, παραμένει το διοικητικό κενό στον Παναιτωλικό. Έσκασε μύτη και το πανταχόθεν κράξιμο για τον Πιλάβιο, οπότε ανοίγει κι άλλο μέτωπο.

Για την αύξηση των ομάδων που σαν ενδεχόμενο σήμερα βρίσκεται στο πενήντα – πενήντα, είχαμε γράψει ένα μήνα πριν ότι είναι η λύση που μπορεί να κρατήσει τον Παναιτωλικό στη Κατηγορία (οι αντιρρησίες μπορούν να κάνουν ένα κλικ εδώ: http://www.sportait.gr/super-league/item/272-exei-dromo.html). Εάν και εφόσον συμβεί, θα είναι μια καλή ευκαιρία να μείνει ο Κωστούλας που, προσωπικά, μου δίνει την αίσθηση ότι κάπου θέλει να πιαστεί για να πάρει πίσω όσα είπε. Αυτό το τελευταίο κρατήστε το και κανονίστε τη πορεία σας, αν τυχόν δεν γίνει αύξηση ομάδων.

Ξώφαλτσα και μόνο θα περάσω από την ποδοσφαιρική ανεπάρκεια του Ολυμπιακού, που δεν σπεύδει να αρπάξει το Μπελεβώνη από τα χέρια του Κωστούλα. Ο πολυαγαπημένος μας Μπαρμπόσα πάει προς Ολυμπιακό κι έστω αν δεν πάει τελικά, ο Ζαρντίμ τον θέλει σαν τρελός. Να θυμίσω ότι ο Ζαρντίμ είναι ο προπονητής που υποτίθεται δεν ήθελε τον Μπαρμπόσα και για το λόγο αυτό, ένα ολόκληρο Αγρίνιο πέρσι το καλοκαίρι αδημονούσε να τον υποδεχθεί στην αερογέφυρα.

Οι ξανάστροφες του Ηλία Κασιδιάρη στη Λιάνα είναι το γεγονός της 7ης Ιούνιου, αλλά κάθε κρίση δημιουργεί και ευκαιρίες. Και νομίζω σε τέτοιο κατώφλι βρισκόμαστε. Στα δε Παναιτωλικά δρώμενα ξυπνά μνήμες Βόλου, με ανάμεικτα συναισθήματα. Πάντως με την κατρακύλα που έχει πάρει το ποδόσφαιρο, στο οποίο οι μπάτσες δεν είναι δα και έγκλημα, ένας Κασιδιάρης μπορεί και να έβαζε σειρά. Αν υπήρχε ένα «παράθυρο» να πάει για πρόεδρος της ΕΠΟ, δεν θα με έβρισκε αντίθετο.

Ο Πιλάβιος ήρθε σαν σωτήρας του ποδοσφαίρου και τώρα δεν προλαβαίνει να ακούει σιχτιριάσματα. Ο δε Παναιτωλικός (η «φεύγω – μένω» Διοίκησή του, συγκεκριμένα) τον στόλισε κανονικά. Δεν θα πάρω το μέρος του Σοφοκλή που τα έχει κάνει θάλασσα, όμως επειδή τέθηκε θέμα μνήμης πολύ πιθανό να μην ξέχασε ότι όσες φορές ήρθε στην Αιτωλοακαρνανία, η ΠΑΕ τον απέφευγε σα να ήταν ψωριάρης. Αυτό σίγουρα το θυμάται. Το σίγουρο είναι πως ο Σόφο δεν μπορεί να το πάει το καράβι, ενώ ο Κασιδιάρης έχει δώσει τις εξετάσεις του.

Ας πούμε ότι ο Σάββας Θεοδωρίδης διαμαρτύρεται για διαιτησίες κατά του Ολυμπιακού. Μία από κοινού εμφάνιση με τον Κασιδιάρη στην «Αθλητική Κυριακή» θα ταχτοποιήσει το ζήτημα στο πιτς φιτίλι. Πείτε ότι ομάδες που χρωστάνε σε όποιον φοράει κάλτσες, θέλουν σώνει και καλά αδειοδότηση. Την εκπομπή γιατί την έχει ο Θωμαΐδης; Κασιδιάρης και πρόεδροι των ομάδων στη «Δίκη» και ο Κυριάκος να κουβαλάει τα νερά. Κι έλα να στήσεις παιχνίδι αν σου βαστάει κύριε, με τον Κασιδιάρη πρόεδρο της ΕΠΟ.

Στα πολιτικά δεν θέλω να ανακατευτώ, νομίζω όμως πως ο Κασιδιάρης πληρώνει τις αντιρρήσεις του κόσμου για τη Χρυσή Αυγή. Είναι άδικο και θα σας το αποδείξω. Κατ’ αρχήν δεν άκουσα κανέναν να λέει υπέρ της Κανέλλη, για να μην σας πω ότι οι περισσότεροι το χάρηκαν κιόλας. Αν δηλαδή το είχε κάνει κάποιος με άλλη κομματική ταυτότητα, πολύ πιθανό να απείχε ελάχιστα από την παρασημοφόρηση.

Το δεύτερο που παρατήρησα ήταν ότι οι σφαλιάρες δεν είχαν χρώμα τραμπουκισμού. Οι μπάτσες του Κασιδιάρη, στο εκτελεστικό μέρος, ήταν ένα κράμα ανάμεσα σε Λάμπρο Κωνσταντάρα και Ορέστη Μακρή. Πιο πολύ θύμιζαν άντρα που από χρόνια ήθελε να μπατσίσει μια γυναίκα γλωσσού, παρά τρομοκρατία με την πολιτική χροιά.

Τα ζοριλίκια του Γκλέτσου από τρακόσια χιλιόμετρα μακριά και του Προκόπη που δεν σηκώθηκε να δείρει τον Κασιδιάρη από φόβο μην τον αφήσει στον τόπο, δείχνουν για πόσο μακάκες μας περνάνε ακόμα.  Εκείνος που έχει κάθε λόγο να δηλώνει ακόμα θυμωμένος, είναι ο Παπαδάκης: το έριξε που το έριξε το νερό στη Δούρου, δεν το έριχνε στο μπικίνι να ανέβει κι άλλο η τηλεθέαση;