Ο αθλητισμός μαγνητίζει για πολλούς λόγους. Ένας απ’ αυτούς είναι οι ασύγκριτες στιγμές και συγκινήσεις που προσφέρει. Κάποτε ο γυμναστής του σχολείου μου, ο Νίκος Γαλούνης, μας είχε πει ότι καμία χαρά δεν συγκρίνεται με την χαρά του να πετυχαίνεις γκολ. Και ήταν έτσι. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες αθλητικές “μάχες” που μας επιτρέπουν, ως θεατές, να λέμε για πολλά χρόνια - ίσως και δια βίου- “ήμουν κι εγώ εκεί”, “το έζησα από κοντά αυτό”, “ήμουν από τους τυχερούς που βρέθηκα σ’ αυτόν τον αγώνα”. Κι όταν εξελίσσεται η αφήγησή μας οι ακροατές μας που δεν ήταν εκεί, ή που δεν είχαν καν γεννηθεί τότε, προσπαθούν να ζήσουν νοερά εκείνες τις στιγμές, εκείνα τα συναισθήματα...

 

Ένα τέτοιο αθλητικό γεγονός θα ζήσουν πολλοί από εμάς την ερχόμενη Κυριακή. Στον αγώνα μπάσκετ του ΑΟ Αγρινίου με το Κολλέγιο Ανατόλια, αναμέτρηση που με νίκη του ΑΟΑ τον οδηγεί στην Α2. Τι ανεπανάληπτη στιγμή θα είναι!!! Το Αγρίνιο που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν τολμούσε να σκεφθεί ομάδα μπάσκετ πέρα από τα όρια της Κέρκυρας και των Ιωαννίνων, να βρεθεί στην Α2 Εθνική Κατηγορία!!!

 

Μα πριν από το “ταξίδι” που περιμένουμε στην Α2, υπάρχει η “μάχη” για να το κατακτήσουμε. Κι ίσως αυτή η μέρα, η Κυριακή, να δώσει στιγμές που δεν έχουμε ξαναζήσει ποτέ και δεν γνωρίζουμε αν θα έχουμε ξανά τέτοιες ευκαιρίες στο μέλλον.

 

Η εικόνα ενός ΔΑΚ Αγρινίου με γεμάτες κερκίδες, με ανθρώπους που θα “διψούν” για τη μεγάλη νίκη, θα γίνει αντικείμενο θαυμασμού σε όλη την Ελλάδα. Αυτό είναι σίγουρο.

Η ώρα μιας ανεπανάληπτης εμπειρίας, την οποία εμείς οι ίδιοι θα δημιουργήσουμε για μας, πλησιάζει!!!