Δεν αποκλείστηκαν απλά η ΑΕΚ και ο Άρης και μάλιστα από αντιπάλους χαμηλής δυναμικότητας. Όπως, επίσης, πέρσι και πρόπερσι δεν αποκλείστηκε μαζί τους μόνο ο ΠΑΟΚ. Αποκλείστηκε ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Το οποίο χρόνο με το χρόνο αποδεικνύει πως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Την αποκλειστική ευθύνη κατά τη γνώμη μου έχει ο Μάντζιος ως προπονητής των προηγούμενων ομάδων του όπως και οι συνάδελφοί του ανά την Ελλάδα.

 

Του Γιώργου Παπαϊωάννου
 

Η ευθύνη δεν προκύπτει για αυτόν το Μάντζιο, τον προπονητή του Άρη, αλλά για τον προηγούμενο Μάντζιο. Ίσως και για τον επόμενο όταν κάποια στιγμή θα φύγει από τον Άρη και πιθανότατα θα βρεθεί στην Λαμία, ή στον Λεβαδειακό. Πολλές φορές έχω πει στις ραδιοφωνικές εκπομπές πως με εντυπωσίασε ο προπονητής του Άρη με το ποδόσφαιρο που έπαιξε όλη την προηγούμενη σεζόν, διότι στις προηγούμενες θητείες του οι ομάδες του σε καμία περίπτωση δεν προσπαθούσαν να παίξουν αυτό το ποδόσφαιρο. Έπαιζαν απλά ένα αποκρουστικό ποδόσφαιρο στο βωμό του τυχόν θετικού αποτελέσματος.

 

Δεν είναι κάτι που έκανε μόνο ο Μάντζιος, είναι κάτι που έκαναν και κάνουν σχεδόν όλοι οι προπονητές στα ελληνικά πρωταθλήματα και κυρίως τα Επαγγελματικά. Και είναι ακριβώς αυτό που πληρώνουν οι ελληνικές ομάδες όταν βρεθούν στην Ευρώπη, ακόμα και απέναντι σε μη ισχυρούς αντιπάλους. Διότι προέρχονται από μία Super League της οποίας το ποδόσφαιρο δεν μοιάζει με αυτό των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Ενίοτε φαντάζει ακόμα και ως διαφορετικό άθλημα. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα της Super League.

 

Το φαινόμενο αφορά και τις χαμηλότερες επαγγελματικές Κατηγορίες, οι οποίες νομοτελειακά είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη μεγάλη Κατηγορία. Δεν θα παραστήσω τον αναλυτή του ποδοσφαίρου, ώστε να αναφερθώ διεξοδικά σε όλους τους τομείς του αθλήματος που το καθιστούν υποδεέστερο των ευρωπαϊκών απαιτήσεων. Αρκεί και μόνο να αναλογιστούμε πόσος είναι ο καθαρός χρόνος παιχνιδιού στα ελληνικά πρωταθλήματα και πως προκύπτει ο τελικός αριθμός. Μετά από πόση ώρα έχουν εκπαιδευτεί οι ποδοσφαιριστές να σηκώνονται από το χορτάρι όταν βρεθούν κάτω, πώς ροκανίζουν - έντεχνα δήθεν - το χρόνο αλλά στην ουσία ροκανίζουν... το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο...

 

 

 

Για αυτό και για πολλά άλλα υπεύθυνοι είναι οι προπονητές. Οι οποίοι όχι μόνο το επιτρέπουν στους παίκτες, αλλά τις περισσότερες φορές το επιβραβεύουν. Είπαμε, όμως, ο καθαρός χρόνος αγώνα είναι μόνο ένα παράδειγμα και υπάρχουν πολύ περισσότερα, που οι πιο ειδικοί από μένα θα μπορούσαν να αναφέρουν τεκμηριωμένα. Αν λοιπόν κάθε κύριε Μάντζιε δεν καταλάβεις ότι πρέπει να δουλεύεις σε ευρωπαϊκά πρότυπα ακόμα και όταν βρεθείς στις μικρές ομάδες, αν κάποτε βρεθείς σε ευρωπαϊκή διοργάνωση θα θερίσεις ό,τι έσπειρες... Δηλαδή τίποτα...