Ο Λουίς Κάστρο θεωρείται ο νέος προπονητής του Παναιτωλικού, παρότι ακόμη δεν έχει υπάρξει επίσημη ανακοίνωση. Πρόκειται για μια άκρως ριψοκίνδυνη επιλογή. Το ρίσκο δεν αφορά την αγωνιστική πορεία, μα την δομή των “κυανοκίτρινων” που από την περίοδο του γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας, Τραΐανού Δέλλα, θα μεταβούν σε μια περίοδο εκατέρωθεν πειραματισμών.

 

Ο Πορτογάλος τεχνικός μίλησε για επιθετικό και καλό ποδόσφαιρο και προφανώς θα το επιχειρήσει με άγνοια κινδύνου, χωρίς αναστολές, χωρίς να υπολογίσει τυχόν οδυνηρές συνέπειες, διότι το μόνο που θέλει να αποδείξει είναι πως το μπορεί. Μα είναι απόλυτα σίγουρο πως – όσο κι αν το έψαξε- δεν γνωρίζει κατά πόσο έχει, ή θα αποκτήσει, τα “εργαλεία” που χρειάζεται για να κάνει πράξη ό,τι σχεδιάζει στο μυαλό του. Δεν έχει ιδέα τι ακριβώς θα αντιμετωπίσει στην πράξη, εντός κι εκτός ομάδας. Ούτε οι ιθύνοντες του Παναιτωλικού μπορούν να κοστολογήσουν επαρκώς τις δυνατότητες και (κυρίως) τις πραγματικές επιδιώξεις του Κάστρο.

 

Βέβαια, όταν μια ομάδα επιδιώκει να κάνει κάτι διαφορετικό απ’ όσα έκανε έως τώρα είναι φυσιολογικό να παίρνει κάποιο ρίσκο. Και δεν μπορεί να κατατρέχει αιωνίως τον Παναιτωλικό το “σύνδρομο Πόντες”.

Ωστόσο αυτή η στροφή του Παναιτωλικού για προπονητή στην αγορά της Πορτογαλίας, όπως και η απόφαση του (φιλόδοξου) Κάστρο να έλθει στο απαξιωμένο ελληνικό πρωτάθλημα, όπου οι προπονητές αποτελούν το πιο αναλώσιμο είδος, δηλαδή το ρίσκο και των δύο πλευρών, παραπέμπει σε “εξετάσεις” για τον Κάστρο προκειμένου να βρεθεί μελλοντικά κάπου καλύτερα...

Σαν να θητεύει στην Κ19 με στόχο να βρεθεί μελλοντικά στην επαγγελματική ομάδα...