Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί ένα από τα ελάχιστα αξιόλογα που μπορεί να “ψαρέψει” κανείς στο Facebook. Είναι του γνωστού δημοσιογράφου Δημήτρη Τσακίρη κι αξίζει να το διαβάσει κανείς. Μόνο ωφελημένος θα είναι...

 

Η γελοιότητα με αυτό το οφσάιντ δεν έχει τελειωμό! Πότε θα καταλάβουμε ότι σημασία δεν έχει αν είναι οφσάιντ ή όχι, αλλά ποια είναι η πρόθεση αυτού που το σφυρίζει!

Επειδή λοιπόν όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται και από μέσα σου λες "σιγά μην είναι καθαρός, πώς έφτασε ως εδώ, αποκλείεται να μην είναι διαπλεκόμενος και υποτακτικός, εγώ θα ήμουν καλύτερος, είναι αυτός που έκανε αυτό τότε" και άλλα πολλά, δεν εμπιστεύεσαι τις προθέσεις του. Λογικά καλά κάνεις, γιατί την κοινωνία που ζεις την ξέρεις πολύ καλά και πιθανόν όλα αυτά τα έχεις κάνει και συ ή θα ήθελες να τα κάνεις ή έχεις υπάρξει θύμα τους, οπότε λογικό και να τα καταλογίζεις. Ούτε VAR σε σώνει ούτε τίποτε.

 

Αν δεν φτιάξεις δικλείδες εμπιστοσύνης σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας για να δημιουργήσεις ανθρώπους με ξεκάθαρες και αναγνωρίσιμες προθέσεις, δεν πας πουθενά.

 

Αλλά τι σου λέω εγώ ο περιθωριακός, αφού σε βολεύει το καθεστώς του χαβαλέ και της επιρροής!

Δεν φωνάζεις γιατί ο διαιτητής δεν έπαιξε καλά. Φωνάζεις γιατί δεν ΣΕ έπαιξε καλά. Δεν σε πειράζει που έδωσε λάθος οφσάιντ, φωνάζεις γιατί έδωσε τη φάση σε βάρος σου (όχι εσένα, της ομάδας σου, αλλά το λέω έτσι επειδή ταυτίζεσαι για να μοιραστείς, νομίζεις, λίγη από την αξία της). Μια φορά δείξε άντρας και παραδέξου το, δεν είναι κακό. Μπορεί κάποιοι να σε εκτιμήσουν και να βγάλεις κι εσύ λίγο το κεφάλι σου από την καφρίλα σε καθαρότερη ατμόσφαιρα. Και ίσως αρχίζει να βελτιώνεται η διάθεσή σου για ποιότητα ζωής.

 

(Σημείωση: Τα παραπάνω βέβαια δεν ισχύουν για εργαζόμενους στις ομάδες, απόλυτα δικαιολογημένο να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του εργοδότη τους. Αυτοί δεν έχουν καμία ευθύνη. ΟΛΗ την έχει το ακροατήριο).