ΠΟΛΛΟΥΣ  ΜΗΝΕΣ   τώρα,  οι  άνθρωποι  του  Ποδοσφαίρου  και  οι  απλοί  φίλαθλοι  παρακολουθούμε  τον "πόλεμο" που μαίνεται για το χρυσόμαλλο δέρας του παρηκμασμένου Ελληνικού Ποδοσφαίρου, δηλαδή  τον  διοικητικό  έλεγχο της ΕΠΟ.              

 

ΣΕ ΕΝΑ ΚΥΚΕΩΝΑ  διοικητικών και δικαστικών ενεργειών και πράξεων, τρομερών πολιτικών, θεσμικών  και  εξωθεσμικών,   πιέσεων   ο  πόλεμος  των  συγκρουόμενων  συμφερόντων  των  ετερόκλητων  φατριών  έχει   αποκτήσει   πολλά   και  ποικίλα   μέτωπα.    Αγωνιστικά  και  εξωαγωνιστικά.  Που εμπλέκουν ένα τεράστιο φάσμα θεσμικών οργάνων, όπως  τοπικών  Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων  (Ε.Π.Σ),   πολιτικών  παρατάξεων  με  ιδιαίτερη  επιρροή  είτε  κυβερνητική  είτε  αντιπολιτευτική, νομικών  και  δικαστικών  λειτουργών,    αλλά   και   διεθνών  οργάνων  από  την   FIFA,  την  UEFA  και  των  οργάνων τους.

 

  ΚΙ ΑΝ Ο ΑΠΛΟΣ ΦΙΛΑΘΛΟΣ   αδυνατεί  να  παρακολουθήσει  ξεκάθαρα  τα  τεκταινόμενα,  μεσούντων των    διεξαγόμενων    πρωταθλημάτων,    εκείνο    που    ευδιάκριτα    αρχίζει   και   διαφαίνεται   είναι:  η παρασκηνιακή   προσπάθεια   των  μεγαλοπαραγόντων  που  πρωταγωνιστούν  αντιμαχόμενοι   αλλήλους, να   αποκτήσουν   επιρροή   σ' ένα   μεγάλο  φάσμα  "εξαρτώμενων"  ομάδων  -  δορυφόρων,  προκειμένου να  ισχυροποιήσουν  τη θέση τους για τις εγγύς μελλοντικές εξελίξεις.

 

ΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ    απογοητευτική   επειδή   καταδεικνύει  πως  οι  εν λόγω μεγαλοπαράγοντες  δεν  ενδιαφέρονται  για  την  κάθαρση  και την εξυγίανση   του Ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως διατείνονται,   αλλά  για  να επωφεληθούν και να καταστούν χαλίφηδες  στη  θέση  του σημερινού  χαλίφη.  Κι   όπως   οι  απερχόμενοι   και  κυνηγημένοι   αχυράνθρωποι  της  αμαρτωλής   Ε. Π. Ο  άσκησαν  την  “εξουσία”   τους,  ελέγχοντας  αγωνιστικά  και  ενίοτε  οικονομικά  τις  ομάδες  δορυφόρους  τους,  έτσι   και  με  την  ίδια  τακτική  ενεργούν  και  οι επερχόμενοι δήθεν σωτήρες.              

 

ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ   παραπάνω  από  φανερό,  πως  ο   μεγαλοπαράγοντας  της  Θεσσαλονίκης,  που  ήδη   κινείται  επιχειρηματικά για να επικρατήσει στην τοπική και  γενικότερα την  οικονομία  της   Βορείου   Ελλάδας,  προαλείφεται  να καταστεί ως  ο  Μέγας  Χαλίφης του ποδοσφαίρου της  Βορείου (και όχι μόνο)  Ελλάδας.   Φιλοδοξία     κατανοητή     και     αποδεκτή,    όταν   όμως    προϋποθέτει    την    οικονομική    και Αγωνιστική   ανεξαρτησία   όλων  των  υπόλοιπων  ομάδων,  την οικειοθελή τους  συναίνεση  για  την  επί ίσοις  όροις  συμμετοχή  τους  σε ένα υγιές και αξιόπιστο πρωτάθλημα. 

 

ΟΠΟΥ Ο ΧΑΛΙΦΗΣ    γίνεται   ο   εγγυητής    και   υπερασπιστής   του   ανόθευτου    και  αξιόπιστου πρωταθλήματος  και  όχι  το αντίθετο!    Όσο  κι  αν  προσεγγίζεται   από  την  εγγενή δουλικότητα  μωροφιλόδοξων  ιδιοκτητών μικρότερου βεληνεκούς   ομάδων,   που   με   ευκαιριακές   και   ανίερες   συμμαχίες   και  λυκοφιλίες    επιζητούν   την    πολύπλευρη    και    “πολύτιμη”    βοήθεια   του      Χαλίφη,    ώστε    ανάξια    να    χρίσουν   πρωταγωνίστριες  τις  μετριότατες  ομάδες  τους  εις  βάρος πολύ  καλύτερων  ανταγωνιστικών  ομάδων.  

 

ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ   ευκαιρία να  αναδειχτεί ως μεγάλος  σωτήρας  του  ιδιαίτερα παρηκμασμένου  Ελληνικού  ποδοσφαίρου. Η   μεγάλη   ομάδα  της  οποίας   είναι  ιδιοκτήτης  και  διοικεί,  είναι  αποδεδειγμένα  ένα  από  τα  το μεγάλα  ιστορικά  “θύματα”  της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κατάσταση  που σημαίνει  πως πρέπει να σκεφτεί  πολύ,  πάρα  πολύ,   ώστε  να αποφύγει τελικά  να καταστεί ο νέος  Χαλίφης στη θέση των παλιών (εκτός εάν αυτό ακριβώς  διεκδικεί).

 

ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΝΕΙΣ     πλέον    δεν    χρειάζεται    χαλίφηδες,    αλλά    το    μόνο    που   χρειαζόταν   και  χρειάζεται  πάντα,  είναι   να   υπάρχει  πλήρης  απονομή   της  ποδοσφαιρικής  δικαιοσύνης  και  οι αγώνες,  τα  πρωταθλήματα  και  οι  άνοδοι  στην  ανώτερη  κατηγορία  να κρίνονται  μόνο   εντός  των γηπέδων.

 

ΥΓ: Το κείμενο που μόλις διαβάσατε το αποτελούν τα κύρια  αποσπάσματα της ανακοίνωσης μια ομάδας που δεν διαδραματίζει ρόλο στα υψηλά κλιμάκια του Ελληνικού ποδοσφαίρου και για το λόγο αυτό δεν την έχουν διαβάσει πολλοί. Η ομάδα αυτή είναι ο Απόλλων Καλαμαριάς, της Γ΄Εθνικής,  και το παρέθεσα διότι θεωρώ ότι   το κείμενο αυτό καταγράφει και φωτίζει την  σημερινή πραγματικότητα , συμβάλλοντας ώστε  να ερμηνεύσει όσα συμβαίνουν  ο  μη φανατισμένος  και  μη «τυφλός» φίλαθλος .

 

 

 

 






















 

Εφημερίδα «Συνείδηση»