Μεταξύ σοβαρού κι αστείου στο ρεπορτάζ του αγώνα του Παναιτωλικού με τον Εργοτέλη, έγραφα για την εικόνα της κερκίδας: «Χωρίς την παρουσία δε των οργανωμένων, η… σύναξη θα θύμιζε το μνημόσυνο κάποιου δημοφιλούς μακαρίτη». Και ήρθε το κατ’ εξοχήν εμπορικό παιγνίδι μίσους και πάθους, με τα Γιάννενα, να επαναληφθεί η τελετή.

 

Το πράγμα δείχνει και το κακό είναι πως παγιώνεται. Από δυόμισι έως τρία χιλιάρικα κόσμος, που πολλούς αν τους έβαζες σε αιώρα και να βλέπουν ανάσκελα τη βροχή, θα στο χρωστούσαν χάρη. Μην μπούμε στη στενωπό να εξηγήσουμε το φαινόμενο απ’ όλες τις πτυχές του, θα ξημερωθούμε. Μπορούμε άνετα να θεωρήσουμε ως ένα βασικό λόγο των «μνημοσύνων», το πανάκριβο εισιτήριο για ένα θέαμα που δεν σε ξεσηκώνει, αλλά ούτε σε βοηθάει να πάρεις έναν ανέμελο υπνάκο.

 

Οι τιμές των εισιτηρίων είναι η καταλληλότερη πραγματικότητα για την έκφραση «μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα». Και είναι διότι ο πρόεδρος του Παναιτωλικού από τη μία το παίζει βαρύ πεπόνι και ιδεολόγος στα τρακόσια χιλιάρικα του ΟΠΑΠ, και από την άλλη σου βάζει το εισιτήριο στα ύψη. Εκτός κι αν μπορεί ο Κωστούλας να βγάζει από αλλού τα τρακόσια του ΟΠΑΠ. Αλλά και να μπορεί, τι θα τον χάλαγε να πάρει κι αυτά; Αν κυρία ΠΑΕ , χάριν της ιδεολογίας σου, δεν τα βλέπεις μπροστά σου τα τρακόσια χιλιάρικα δεν θα βλέπεις μπροστά σου και τα εξακόσια.

 

 

 

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΒΑΡΥ ΠΕΠΟΝΙ

ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΚΟΣΙΑ ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ ΤΟΥ ΟΠΑΠ

ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΥΨΗ

 

 

Επιμένω στα τρακόσια χιλιάρικα, διότι αν κάνεις τη διαίρεση του 300.000 με το 3.000, μας δίνει πηλίκο 100. Που σημαίνει ότι τα τρεις χιλιάδες εισιτήρια (το πολύ) που έχει ανά αγώνα ο Παναιτωλικός θα κόστιζαν εκατό ευρώ λιγότερα το χρόνο, με τα τριακόσια χιλιάρικα του ΟΠΑΠ στο ταμείο, αντί για τα λεφτά των φιλάθλων: που και τα λεφτά του ΟΠΑΠ των φιλάθλων είναι.

 

Αριθμητικές πράξεις Δημοτικού μας δίνουν ότι τα Διαρκείας θα μπορούσε να κοστίζουν κατά μέσο όρο εκατό ευρώ λιγότερα και τα απλά εισιτήρια επτά με οκτώ ευρώ λιγότερα, ανά αγώνα. Που θα είχε και κέρδος από πάνω η ΠΑΕ, λόγω πώλησης πολύ παραπάνω εισιτηρίων. Αν βάλουμε κι αυτά τα έσοδα υπέρ του φιλάθλου (πελάτη), θα ήταν στη μισή τιμή όλα τα εισιτήρια. Μη μου αρχίσετε να σκέφτεστε ότι η στάση στον ΟΠΑΠ είναι και θέμα αρχής, διότι περισσότερο απ’ όλα έπρεπε να είναι θέμα αρχής το πώς θα έχεις ευχαριστημένο τον κόσμο σου.

 

«ΓΗΠΕΔΟ ΓΙΟΡΤΗ(;) ΚΕΡΚΙΔΑ ΦΥΛΑΚΗ» έγραφε το κεντρικό σύνθημα στο πανό των οργανωμένων και δίπλα « ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΑΔΟΙ». Με μερίδα φιλάθλων μαντρωμένη σαν τις μαϊμούδες, παρότι μόνο τέτοια αντιμετώπιση δεν αξίζουν όπως πολλάκις απέδειξαν, το έντυπο της ΠΑΕ έγραφε: «Η βία, ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, η διάκριση των ανθρώπων ανάλογα με το χρώμα, τη φυλή, τις θρησκευτικές τους προτιμήσεις, την ιδεολογία τους, τις ιδιαιτερότητες καθενός, είναι φαινόμενα που πολλές φορές απασχολούν την κοινή γνώμη. Σε διεθνές επίπεδο υπάρχουν πολλές αφορμές. Και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια τα κρούσματα είναι πολλά. Η ΠΑΕ Παναιτωλικός έχει σαφή, ξεκάθαρη και πάγια θέση, από την οποία δεν μετακινείται: Είναι ενάντια σε τέτοια φαινόμενα. Τα καταδικάζει, τα καταπολεμά, κάνει ότι μπορεί να περιοριστούν. Επιδιώκει, αν είναι δυνατόν, να εξαλειφθούν. Δεν έχουν θέση στην κοινωνία μας». Και η ξανά η δική μου ερώτηση για το ρατσισμό: Ο αντιρατσισμός ίσχυε και όταν πριν δύο χρόνια ο Κωστούλας πουλούσε ακόμα και σε μαύρο ή σε αλβανό; Καλά είναι αυτά, χρειάζονται για να μην ψυχοπλακώνεστε εντελώς στα μνημόσυνα.