Η εντύπωση που είχα ότι τα σχόλια για το, στη τρίχα, ντύσιμο του Μίτσελ οφείλονται στη ραθυμία της επαρχίας, διαψεύδεται καθημερινά. Φίλοι, γνωστοί, δημοσιογράφοι απ’ όλη τη Ελλάδα, έχουν και από μία ατάκα για τα κουστούμια του Ισπανού. Πάγια δική μου θέση, πως όταν κουβαλάς την ιστορία του Μίτσελ, έχεις υποχρέωση να προσέχεις το look και καλά κάνει.

 

Οι τεσσάρες όμως αλλάζουν κάπως τα πράγματα, τσαλακώνουν τις κουστουμιές και τις κάνουν να μοιάζουν αποκριάτικες στολές. Το παθαίνεις όπως ο τύπος στο ανέκδοτο, που έφτιαξε κοστούμι στο ράφτη και στην τελική πρόβα διαπίστωσε ελαττωματάκια. Το ένα μανίκι πιο κοντό, αλλά ο ράφτης του είπε να μαζέψει το χέρι λίγο από τον ώμο για να πέφτει καλά. Κοντό και το ένα μπατζάκι, αλλά τον συμβούλεψε να λυγίζει το πόδι στο γόνατο για να έρθει στα ίσια του. Το κοστούμι έκανε και σακούλα στη μέση αλλά ουδέν πρόβλημα, την έσπασε ελαφρώς και το κοστούμι πια του έπεφτε γάντι. Πείστηκε πως είναι πλέον στη πένα και βγήκε στο δρόμο φορώντας το κοστούμι, με τις συμβουλές για το χέρι, το πόδι και τη μέση. Τον παρατηρεί κάποιος και σχολιάζει: «μπράβο κουστουμιά το ανάπηρο»!!!

 

 

ΤΟ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

ΜΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ

«ΑΝ ΒΡΩ, ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ»

 

 

Ούτε μία στο εκατομμύριο να ασχολούμουν με τα βάσανα του Ολυμπιακού, εάν δεν έρχονταν ματς με τον Παναιτωλικό. Είδα στο «Άρωμα» μόνο το πρώτο ημίχρονο με την Παρί και όταν φεύγοντας με ρώταγαν που πάω, απαντούσα πως ο Ολυμπιακός δεν θα βλέπεται, διότι έτρεξε τόσο στο πρώτο που έσκασε. Εκεί αποδίδω και τα αστεία γκολ που έφαγε. Αυτά στην Ευρώπη, γιατί αν κάνει πως παίζει δεκαπέντε λεπτά στην Ελλάδα, όπως στο πρώτο ημίχρονο, κάτω από τρία δεν θα γλιτώσει καμία ομάδα.

 

Στο ματς με τον Παναιτωλικό όλα εξαρτώνται από τον Ολυμπιακό. Αν θέλουν να ξαποστείλουν το Μίτσελ ως φταίχτη και μπουν κακόκεφοι οι παίκτες, δεν κερδίζουν. Αν θέλουν να χρυσώσουν το χάπι για τον κόσμο τους, θα βρουν τα κουράγια και θα καθαρίσουν. Κακά τα ψέματα, όπως μου έλεγε και ο φίλος ο Θανάσης ο Μέντας, μόνο ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ έπρεπε να παίζουν Α΄ Εθνική. Κι αυτό πληρώνουν στην Ευρώπη.

 

 Βλέπω τη κίνηση στο Αγρίνιο και διαπιστώνω μία άνευ προηγουμένου νιρβάνα. Αν μου έλεγε κάποιος πριν πέντε χρόνια πως θα έρχονταν παιγνίδι με τον Ολυμπιακό και θα υπήρχε τέτοιο κλίμα, θα γελούσα. Δεν ξέρω αν φταίει το δόγμα πως όταν θέλει ο Ολυμπιακός κερδίζει, ή το διοικητικό επίτευγμα «δεν με παρατάτε μ’ έναν Παναιτωλικό», μα συμβαίνει. Μόνο έναν άνθρωπο άκουσα στο Αγρίνιο να ψάχνεται για εισιτήριο κι αυτός για φίλους από το Μύτικα.

 

Το να βρεις εισιτήριο εύκολο δεν είναι, μα επικρατεί η λογική «αν βρω, αν δεν βρω καλύτερα κιόλας με τις τιμές που έχουν». Θα γεμίσει το γήπεδο βέβαια, αλλά όχι από πολλούς βαμμένους Παναιτωλικούς, αφού οι περισσότεροι έκοψαν πέρα. Κι αν πάνε πολλοί αντί – Ολυμπιακοί πράσινων και κιτρινόμαυρων αποχρώσεων, θα καταλάβει έδρα ο φιλοξενούμενος. Αν όμως πάνε μαζεμένοι φίλο – Ολυμπιακοί, χωρίς να αποκλείω δική τους κερκίδα, το γήπεδο πιθανότατα θα είναι ασορτί με τα Γραφεία Τελετών παραπλεύρως και τη μαύρη γραβάτα της γκαρνταρόμπας του Μίτσελ.