Όταν ένας Αλέξης Κούγιας σου το πετάει κατάμουτρα ότι θα πρέπει να φοβάσαι το παρασκήνιο, ως Παναιτωλικός, στο ντούκου δεν το περνάς σίγουρα. Και παρότι αυτές οι δηλώσεις έγιναν στον «Αχελώο 98,4» με τον οποίο το site έχει συγκοινωνούντα αγγεία, εδώ δεν τις είδατε γραμμένες, ούτε θα τις δείτε. Όπως δεν είδατε κανέναν ντόρο για τα υπόλοιπα, με τον Πετρόπουλο και τις διώξεις τους.

 

Ο λόγος απλός. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον μισοπεθαμένο κακοποιό της ταινίας, που προσπαθεί να πιάσει το όπλο του για να χτυπήσει πισώπλατα τον ήρωα, αλλά ποτέ δεν τα καταφέρνει κι αν τα καταφέρει κάποιο πόδι θα προλάβει να του πατήσει το χέρι με το πιστόλι. Και κάπου εκεί μπαίνουν οι διαφημίσεις. Όσο για τον Κούγια, περισσότερο ήθελε να πει πράγματα για το ποιόν του Ολυμπιακού Βόλου, παρά το πιστεύει και ο ίδιος ότι κάπου θα στραβώσει για τον Παναιτωλικό.

 

Ο χοντροπατάτας, που κάλλιστα τον έκανες πρώτο ξάδερφο του Βαγγέλη Βενιζέλου, έχει κινήσει γη και ουρανό. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά και απόδειξη ότι δεν φτουράει πλέον. Όχι στη συγκεκριμένη συγκυρία, τουλάχιστον. Πριν το 3-2 διέδιδε ότι ο κόρακας είναι δικός του. Τζίφος η δουλειά. Και τώρα του τον έβαλαν πάλι. Αν ξαναμαζέψει χυλόπιτα ο χοντροπατάτας, καλύτερα να αρχίσει να ασχολείται με τη Συγχρονική Κολύμβηση. Μόνο για τις μπελαλίδικες δουλειές μάλλον τον έχουν. Μου θυμίζει την ταινία (κατά σύμπτωση είναι αυτή με τα πολισμανάκια) με το Δήμο Σταρένιο, που έβγαλε το Κωσταντάρα από τη στενή για να του φορτώσει κι άλλη απάτη.

 

 

 Στον Παναιτωλικό γυρίζω, στο ποδόσφαιρο και στο παρασκήνιο που υποτίθεται πρέπει να φοβάται. Και θα σας κάνω το απλό ερώτημα: αν κάποιο κύκλωμα ήθελε να τον πάει πίσω, γιατί δεν ματαίωσε τον αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου; Άδικο θα ήταν σίγουρα, έγκλημα θα ήταν, αλλά γυρίστε τη μνήμη σας σε κείνο το 20λεπτο μετά την παλληκαριά του Καρρά. Όλη η Ελλάδα είδε ένα παίκτη να τρέχει με τα χέρια παραμάσχαλα και με τη βρώμα ότι έχει χάσει δάκτυλα. Ακόμα και οι φίλαθλοι του Παναιτωλικού, στη μεγάλη, τα έβαλαν με τους οργανωμένους. Το ίδιο κι ο Κωστούλας, επειδή μέσα στο χαμό κανείς δεν ήξερε τις ακριβώς έγινε. Μια απόφαση του Σέζου για μη τέλεση αγώνα, θα έρχονταν σαν ώριμο φρούτο. Και πήγαινε εσύ μετά να βρεις το δίκιο σου, για ορισμό του αγώνα άλλη μέρα και όχι 0-3 άλφα, άλφα. Ειδικά όταν οι Αγγελόπουλοι χάνουν πρωτάθλημα, κάπως έτσι. Με τέτοιο τρόπο θα το παρουσίαζαν. Μέχρι που θα ακρωτηρίαζε ένα δάχτυλο ο πιτσιρικάς, για να γλιτώσει τα υπόλοιπα.

 

 

 

ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟ ΣΤΑΡΕΝΙΟ

ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΝΗ

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΟΡΤΩΣΕΙ ΚΙ ΑΛΛΗ ΑΠΑΤΗ

 

 

Ο διαιτητής δεν πήρε ποτέ αυτή την απόφαση – που θα τον έβγαζε και από τα δύσκολα – διότι ποτέ δεν τον πίεσαν να μην ξεκινήσει το ματς: μάλλον για το αντίθετο. Και ξαναρωτάω: έχετε δει ποτέ παράνομο κύκλωμα που να έχει δύναμη, να θέλει να χαντακώσει μια ομάδα και να μην αρπάζει τέτοια ευκαιρία;

 

Η φιέστα πρέπει να είναι σιγά – σιγά στο μυαλό όλων, και σας το λέω 30 ώρες πριν το ματς στο Καυτατζόγλειο. Με τα αρνάκια μας, τις μπίρες μας, τις πασαρέλες μας, τη γέφυρα της ομορφιάς για την ΠΑΕ και όλα τα παρελκόμενα. Μια παράκληση μόνο εκ μέρους μου - αν μου επιτρέπετε – για το τελετουργικό. Κατ’ αρχήν να μην έλθει και ο Καραγεωργίου στην φιέστα, ως ο προπονητής του πρώτου γύρου, που έβαλε κι αυτός πλάτη. Κυρίως, όμως, θα ήθελα διαφορετικό σκηνικό πριν τη σέντρα του φιλικού αγώνα της φιέστας. Το ρεπερτόριο πρέπει να εμπλουτιστεί. Καλή η κοπελίτσα που κατέβηκε την άλλη φορά από το ελικόπτερο, αλλά δεν κάνει γι’ αυτό που έχω στο μυαλό μου. Σκέφτομαι πάλι το ελικόπτερο κάπου στη σέντρα, αλλά να μπουν στο γήπεδο κορίτσια με καυτά μπικίνι προς το tanga και να αρχίζουν να το πλένουν. Κάτι σαν τα καγκέλια, δηλαδή.