Στα σοβαρά το λέτε μερικοί, ότι ο Μητρόπουλος δεν έχει θέση στον Παναιτωλικό επειδή προτίμησε την άφραγκη ΑΕΚ; Για να το καταλάβω, την ίδια στιγμή που λέμε ότι τα γήπεδα γέμισαν μισθοφόρους φραγκοφονιάδες, καταδικάζουμε έναν 23χρονο επειδή τόλμησε να βάλει άλλα πράγματα πάνω απ’ τα φράγκα; Αυτό μόνο συγχαρητήρια θέλει, αν μιλάμε για μπάλα και όχι για Τσέρνο Σάμπα. Ή για Μπαμόνγκο, που ήρθε πληρώθηκε χωρίς να παίξει μπάλα και χαιρέτισε.

 

 

ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ ΗΤΑΝ

"ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ" , "EMILEON" "ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΚΗΣ"

ΚΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΟΛΟΣ Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ

 

 

Ο Μητρόπουλος μπορεί να ξαναπαίξει στον Παναιτωλικό, μπορεί και όχι. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο προς το παρόν. Και για ποιο λόγο θα θέλατε εσείς να κάτσει στο Αγρίνιο, εκτός από τα τούβλα του Κωστούλα; Αν μπούμε στο κόπο να συγκρίνουμε ΑΕΚ και Παναιτωλικό ως μεγέθη, θα μας πάρουν με τις πέτρες και δίκιο θα έχουν. Ένας μπαλαντέρ μένει στους δημόσιους κατήγορους του Παύλου: ότι και ο Παναιτωλικός έχει τη δική του μεγάλη ιστορία, στον οποίο Παναιτωλικό, επιπλέον, μπόρεσε να ξεκινήσει σοβαρή καριέρα.

 

Ένα – ένα τα παίρνουμε και έχουμε και λέμε. Που να ξέρει ο Μητρόπουλος την ιστορία του Παναιτωλικού σε βαθμό που να γονατίσει μπροστά της; Κατά το 2000 μετά Χριστόν, που ο Παύλος ήταν δέκα χρονών, ο Παναιτωλικός είχε πάρει τη κουτρουβάλα γραμμή για τη Δ΄ Εθνική και δεν μάθαινες γι’ αυτόν ούτε από τις τοπικές εφημερίδες. Όταν αργότερα άκουσε για τον Παναιτωλικό, το κλισέ ήταν «στο Αγρίνιο πέφτει χρήμα με τη σέσουλα». Με το που ήρθε στο Αγρίνιο, οι πρώτες λέξεις που έμαθε ήταν «Κωστούλας» Emileon», «κύριος Μάκης» και αυτό ήταν όλος ο Παναιτωλικός.

 

Τι μπορεί να ήταν αυτό που θα τον έκανε να αισθανθεί δέος για την ομάδα; Πας στη Δράμα, για παράδειγμα, και παρά τα στριμώγματα που έχουν σου παρουσιάζουν ένα Μουσείο της Δόξας να έχεις να ψαρώνεις. Εδώ έμεινε μόνο στις επί χάρτου μακέτες και κανένας δεν κατάλαβε το λόγο που έχει παράλληλους βίους με την Ιόνια οδό. Εκτός αν περιμένουμε να γίνει μουσειακό είδος ο Μπαμόνγκο, για να ξεφύγουμε από τις μετριότητες του προ Κωστούλα Παναιτωλικού.

 

Στο Μουσείο της Δόξας σου δείχνουν με καμάρι τις παλιές φωτογραφίες και σου λένε «βλέπεις τον τάδε, εδώ έπαιζε και πήγε μέχρι την Εθνική». Για πες «Αποστολάκης» στην Προυσιωτίσσης και να δεις τι σε περιμένει. Πες «Μίχος» και το έχασες το Διαρκείας από την επόμενη σαιζόν. Μην το χοντρύνουμε και σε βάλω στο πειρασμό να πεις «Βασιλείου», θα ήταν λιγότερο κακό για σένα να πεις «Μπέος» - αυτό το τελευταίο αποδείχθηκε.

 

Μ’ αυτά και με τ’ άλλα, ο κάθε Μητρόπουλος μόνο τα πουγκιά βλέπει ξεκάθαρα, όλα τα υπόλοιπα σκεπάζονται πάντα από ένα σύννεφο. Και γίνεται η πρώτη στραβή να μείνει στη Football League χωρίς να καταλάβει γιατί μένει. Χωρίς να μπει ποτέ στο φιλότιμο, αφού κανένας δεν τον έβαλε σ’ αυτό. Στη πορεία προκύπτει μία ομάδα που έπαιζε κάτι που έμοιαζε, αλλά δεν ήταν σίγουρα ποδόσφαιρο. Μηδέν εις το πηλίκο και η άνοδος φαίνονταν με το καλαμάκι, ενώ ο ύπνος του δικαίου έπαιρνε και έδινε.

 

Ο Καραγεωργίου μπορεί να μην ήταν ακριβώς όπως παρουσιάστηκε η αιτία που θέλησε να τη κάνει ο Μητρόπουλος, δηλαδή όχι οι μεταξύ τους μανούρες που μπορεί να τις προκάλεσε κιόλας. Αλλά η ομάδα που (δεν) έφτιαξε ο Καραγεωργίου ήταν σίγουρα η αιτία. Κι ας μπει ο καθένας στη θέση ενός παίκτη, που η σκούφια του κρατάει από το Αίγιο και όχι από δω γύρω, που ακόμα δεν έκλεισε τα είκοσι τρία, που οι σειρήνες της Super League είναι πολλές, που προκοπή δεν βλέπει με τον Παναιτωλικό, που δεν ευχαριστιέται καν τη μπάλα όπως και οι περισσότεροι, που εκείνοι που τον κράτησαν σφυρίζουν αδιάφορα και πείτε μου αν μπορούσε να γίνει κάτι άλλο απ’ το να δούμε το καπνό του μόνο.

 

Οι αλήθειες που έχει πει κατά καιρούς μπορεί να πόνεσαν, αλλά έτσι είναι αυτά. Άσχετα αν από τη ζοχάδα μας τα βάλαμε μ’ αυτόν και όχι με όσους δημιούργησαν τις αλήθειες, τις οποίες απλά ο Μητρόπουλος είπε. Και πάμε στο παικτικό, δηλαδή αν είναι καλός ποδοσφαιριστής, ή όχι: μήπως καλύτερα να το αφήναμε για κανέναν προπονητή της προκοπής; Διότι με τον Μητρόπουλο υπάρχει και μεταφυσικό θέμα. Μόνο έτσι μπορείς να πεις τους υποβιβασμούς των ομάδων που παίζει.

 

Ποδοσφαιρικά ουδεμία ευθύνη φέρει. Για παράδειγμα δεν φταίει που ο Αχιλλέας έκανε παρέα με κακά παιδιά. Ούτε που η ΑΕΚ έγινε σάκος του μποξ στους Τροχανάδες και τους Μάκηδες, για να φτάσει στο σημείο να χρωστάει σε όποιον φοράει κάλτσες. Ή μήπως έκανε αυτός το scouting του Παναιτωλικού για τη Super League;

 

Στη περίπτωση του Παύλου, όπως και να τη πιάσεις, έκανε ό,τι θα έκανε ο καθένας μας, ό,τι θα θέλαμε να κάνει ο γιος μας και το έκανε μάλιστα με πολύ πιο αντρίκιο τρόπο απ’ ότι θα το έκαναν οι περισσότεροι. Δεν θα παραβλέψω και μια πινελιά μαλαγανιάς σ’ αυτά που λέει, δηλαδή μια τάση να μην τα σπάσει με όλους και με όλα. Δικαιολογημένος, όμως. Το ένα δέκατο της αλήθειας πήγε να πει και τον έχουν έτοιμο για τουφέκισμα. Σκεφθείτε να την έλεγε και όλη.