Μετά από 15πενθημερη αποχή λόγω προβλήματος υγείας και ενώ βρίσκομαι σε παρατεταμένο στάδιο ανάρρωσης, η στήλη αποτελεί τον καλύτερο «βήμα» να ψαχουλέψουμε όσα έγιναν στον Παναιτωλικό τις τελευταίες εβδομάδες και ό,τι μας περιμένει ακόμα. Μην ξεχνάμε πως μπήκαμε με φούρια στη μεταγραφική περίοδο, στην οποία όλοι είχαν εναποθέσει τα κουράγια τους για κάτι καλό αυτή τη σεζόν: από τον Καραγεωργίου που κοίταζε το πάγκο και στέναζε, μέχρι τους Νεοϋορκέζους που προτίμησαν φέτος να αγοράσουν Διαρκείας του Παναιτωλικού, από το να ενισχύσουν με κουπόνια την καλλιέργεια γλυκοπατάτας στο Νείλο.

 

Αιφνιδιάστηκαν άπαντες με τις δύο μάνι – μάνι μεταγραφές, σε αντίθεση με άλλα χρόνια που αν δεν μύριζε Φλεβάρης δεν κουνιόνταν φύλλο. Αυτό το ακραίο φαινόμενο οφείλεται πιθανότατα στο ημερολόγιο των Μάγιας, που υπονοούσε ότι στις 21 Δεκεμβρίου 2012 θα έρθει το τέλος του κόσμου. Φανταστείτε, απλώς, να εξαφανίζονταν ο πλανήτης και τις τελευταίες φορές που θα έβγαινε ο ήλιος να μην μην έχει αντικρίσει η ανθρωπότητα μεταγραφές στον Παναιτωλικό.

 

Οι Μάγιας πάντως δεν είπαν πουθενά ξεκάθαρα ότι επειδή τελειώνει το δικό τους ημερολόγιο, τη φούτσησε και ο πλανήτης. Αυτό ούτε ο Κωστούλας στα «φεύγω» του δεν το έχει πει. Κι αφού οι Μάγιας άφηναν πολλά περιθώρια να τη σκαπουλάρουμε και φέτος, θέλοντας και μη, ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα ακόμα μεταγραφικό έπος.

 

Διέρρευσε, σας θυμίζω, πως πρόεδρος και Μπελεβώνης δεν πήγαν στη Πάτρα, διότι είχαν πάρει τα τόξα τους και ξαμολήθηκαν σε μεταγραφικό σαφάρι. Κάτι μου λέει πως άρχισε να κολλάει κι ο Κωστούλας το μικρόβιο του σκάουτινγκ. Και με δάσκαλο το Μπελεβώνη δεν τον φοβάμαι. Γιατί πολύ απλά ξεκινάει με τα «φώτα» ενός καλλιτέχνη. Όταν όλοι ψάχνουν τεχνίτες στο σχεδιασμό ομάδας, ο Παναιτωλικός διαθέτει έναν καλλιτέχνη. Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι εκείνο που ξεχωρίζει τον καλλιτέχνη από τον απλό τεχνίτη, είναι το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

 

Από αιφνιδιασμούς στις μεταγραφές, δεν μπορείτε και δεν δικαιούστε να έχετε παράπονο. Όταν όλοι περίμεναν σέντερ φορ τύπου Σολάκη, ο Παναιτωλικός αψηφούσε τα πεπερασμένα και αιφνιδίαζε με τον πρωταθλητή του Play Station Τσέρνο Σάμπα. Όταν οι παλιομοδίτες πριν ένα χρόνο περίμεναν το έτοιμο χαφ για να μαζέψει το κέντρο της ομάδας, το κυανοκίτρινο σκάουτινγκ έβρισκε στα ποδοσφαιρικά απολιθώματα τον Ακαλέ. Θα έρθει η ώρα που θα αναγνωριστούν όλες αυτές οι καλλιτεχνικές ανησυχίες και μη ξεχνάτε ότι ακόμα και τον Πικάσο στην εποχή του, δεν τον αναγνώριζαν για μεγάλο καλλιτέχνη.

 

Πρόταση του Καραγεωργίου ο Σίλβα, αλλά πολύ φοβάμαι πως ο κόουτς όσο και να προσπαθεί δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό που συντελείται στο Αγρίνιο. Ένα ράστερ σμιλευμένο από το χέρι του Μπελεβώνη προσφέρει άλλη αίσθηση και ό,τι να κάνει ο αξιέπαινος Καραγεωργίου δεν θα μπορέσει να φτάσει στα ίδια επίπεδα καλαισθησίας. Κάθε μεταγραφή του αναντικατάστατου Μάκη, μοιάζει με πινελιά στο τοπίο από την αναντικατάστατη μητέρα φύση.

 

Πιστεύω ειλικρινά πως οι μέρες που έρχονται είναι σχετικά καλύτερες για τον Παναιτωλικό και μην σας ξεγελάσει το κάζο στο Βόλο, που – αν θυμάστε – σας προειδοποιούσα μέσω ραδιοφώνου όταν τα ρεπό των Χριστουγέννων δόθηκαν περίπου με τρόπο εκδικητικό στους παίκτες: ό,τι σπέρνεις, θερίζεις.

 

Για όσους συνεχίζουν να βλέπουν τις μεταγραφές σαν κάτι που θα αλλάξει τα πάντα, θα πάω κάπου αλλού. Πρώην παίκτης του Παναιτωλικού επί ημερών Κωστούλα, από κείνους που την πόνεσαν την ομάδα παρότι μη Αιτωλοακαρνάνας, μαθαίνει τα όσα γίνονται και μου έλεγε «είναι κρίμα αυτή η ομάδα με τόσα εφόδια». Έκατσα λοιπόν και του εξήγησα τη γνώμη μου και για ποια εφόδια μιλάμε. Και του είπα ένα υποθετικό παράδειγμα.

 

Λεφτάς φτάνει στον Αστακό, αγοράζει γη – φιλέτο δίπλα στη θάλασσα και λέει πως θα φτιάξει ξενοδοχείο εφτάστερο. Βλέπουν όλοι να χτίζεται ένα συγκρότημα πραγματικό παλάτι και οι κάτοικοι της περιοχής γελάνε με τη Κέρκυρα που στα τόσα χρόνια τουρισμού τέτοιο κτίριο δεν είχε ποτέ. Από τον Αστακό μέχρι και το Αρχοντοχώρι περιμένουν να γίνει ο χαμός από τουρίστες στη ξενοδοχειάρα και μαζί στις γύρω παραλίες. Μόνο που ο τύπος που το έκτισε αντί να φέρει κυριλέ τουρίστες χρησιμοποιεί το ξενοδοχείο για να φιλοξενεί ένα δύο βράδια Ρωσίδες που στη συνέχεια αναχωρούν σε προορισμούς ανά την Ευρώπη για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

 

«Κρίμα» δεν υπάρχει πουθενά στο παράδειγμα. Διότι άλλο το τι σκέφτηκαν οι κάτοικοι του Αστακού, άλλο τι ήθελε να κάνει ο λεφτάς επιχειρηματίας και άλλο το τι θα μπορούσε να κάνει μ’ αυτά τα λεφτά που έριξε. Μαζί με τα «ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ» λοιπόν, ας έχουμε κατά νου το ενδεχόμενο να μην ταιριάζουν οι στόχοι όλων κι ας φαίνεται να είναι περίπου ίδιοι.