Το ποδόσφαιρο είναι άδικο σπορ, και δεν σας λέω τίποτα το καινούριο. Μερικές φορές όμως είναι πιο άδικο κι από άδικο. Μοιάζει με την περίπτωση που ο σκράπας αντιγράφει από τον διαβαστερό και τελικά ο σκράπας παίρνει και καλύτερο βαθμό. Κάτι τέτοιο ερμήνευσα να συμβαίνει στο γκολ που έφαγε ο Κάρολ από την Σάλκε και να έχει γίνει μαύρο πρόβατο. Ευτυχώς που έπιασε και καμιά τριανταριά, οπότε δεν του την πέσανε χοντρά.

 

Δεν φτάνει που την κατωτερότητα του Ολυμπιακού την μπουζούριασαν πάνω στο τερματοφύλακα, ανακήρυξαν και ήρωα έναν από τους πραγματικούς φταίχτες. Με ανεξέλεγκτη μεγαλοστομία είχαν να λένε για τη μεγάλη εμφάνιση του Μανωλά, όμως αν ο κάθε Μανωλάς έκανε τόσο μεγάλο παιχνίδι, γιατί χρειάστηκε να ξεμονταριστεί τόσες φορές ο Κάρολ;

 

Αν δείτε το γκολ, με το που έχει τη μπάλα με χώρο ο Φουχς, το πρώτο που κάνει ο Βορειοϊρλανδός είναι να στρέψει το κεφάλι σαν περισκόπιο του «Παπανικολή» για να υποψιαστεί από πού θα μπάσει πάλι η άμυνά του. Όλοι οι τερματοφύλακες ρίχνουν μια κλεφτή ματιά, αλλά ο Κάρολ που ένιωθε τσουρουφλισμένος από τη κουρκούτη, φύσαγε τη γιαούρτη. Αυτός ο παραπάνω χρόνος του στοίχησε και ήταν και άτυχος μαζί, που ο ξυλοκόπος σούταρε γρήγορα επειδή φοβόνταν να κρατήσει τη μπάλα.

 

Βλέποντας τα πράγματα απ’ τη μεριά του Κάρολ, αλλά και του πως παίζεται η μπάλα, εξέθεσε τον εαυτό του για να προλάβει μην εκτεθεί άλλος. Γιατί αν ο Φουχς έβγαζε πάσα στη πλάτη της αργής άμυνας και ο επιθετικός το παστέλωνε σε τετ α τετ, ο τερματοφύλακας δεν είχε καμία ευθύνη. Ο Ρόι αυτό πήγε να προλάβει και το πλήρωσε. Και χωρίς να το θέλει έρχεται ο Neil Sedaka, να απευθυνθεί στους σταυρωτές του Κάρολ και να μου δώσει τον σημερινό τίτλο.

 

Και η εικόνα ακόμα, μερικές φορές, δίνει ψεύτικη πραγματικότητα. Όπως και οι αριθμοί. Μιλάνε όλοι για την καλύτερη άμυνα της Football League, που την έχει ο Παναιτωλικός. Είναι έτσι όμως; Για να το κάνω πιο λιανά, βοηθάει αυτό την ομάδα; Μέχρι τώρα, όχι, αφού είναι πίσω στη βαθμολογία. Και αυτή η βαθμολογική θέση δεν κάνει τον Παναιτωλικό καλύτερο απ’ τις ομάδες που –υποτίθεται- δεν έχουν το ίδιο σοβαρή και σταθερή Διοίκηση. Απ’ αυτό το δεδομένο δεν ξεκινάει όλη η φιλολογία, για ομάδα – φαβορί;

 

Η αλήθεια είναι πως πιστεύω ο Παναιτωλικός θα τους πάρει το πρωτάθλημα, αέρα. Άλλο αυτό, κι άλλο αν μέχρι τώρα δείχνει ότι είναι πράγματι καλύτερος. Διότι μέχρι σήμερα, η βαθμολογική θέση λέει άλλα. Θα μου πει κάποιος, με το δίκιο του, πως κι αυτοί οι αριθμοί δεν λένε την αλήθεια για την ομάδα. Ακόμα κι έτσι να είναι, όμως, αυτοί οι αριθμοί – η βαθμολογία δηλαδή – ορίζει αν πετυχαίνεις το στόχο, ή όχι. Δεν το ορίζουν ούτε το παθητικό της άμυνας, ούτε τα τραπεζικά βιβλιάρια.  

 

Για την άμυνα έχω να προσθέσω και πέντε πράγματα ακόμα. Το βασικότερο είναι ένα: πώς να φας γκολ όταν τέσσερεις, για να μην πω πέντε, μαντράχαλοι φυλάνε έναν; Όλες οι ομάδες στο 0-0 παίζουν με έναν επιθετικό. Οι ακραίοι της άμυνας του Παναιτωλικού, περισσότερο φοβερίζουν ότι θα βγουν στη επίθεση παρά το κάνουν, οι κεντρικοί είναι δεμένοι με αλυσίδες (που δεν ξεπερνάνε τα τριάντα μέτρα) απ’ τα γκολπόστ, και ο ένας αμυντικός χαφ πάντα συναγωνίζεται τα στόπερ σε εγκράτεια επιθετικής σκέψης.

 

Ταμπούρι ο αντίπαλος και ο Παναιτωλικός επιτίθεται με έξι παίκτες, εναντίον εννιά. Δεν γίνεται να βάλεις γκολ, παρά μόνο σε συνταξιούχους του ΟΓΑ, που είναι και οι πιο ταλαιπωρημένοι. Κι αν δείτε τα γκολ μπήκαν όταν οι άμυνες των αντιπάλων ήταν άδειες, επειδή νόμιζαν οι δύσμοιροι ότι μπορούσαν να επιτεθούν και ταυτόχρονα οι δικοί μας ανέβασαν παίκτες από την άμυνά τους.

 

Ο Παναιτωλικός σκόραρε μόνο στα τέσσερα από τα δέκα ματς και με τέτοιο παλμαρέ μου θέλει και πρωτάθλημα. Όσο για το μύθο της άμυνας, θα προσθέσω ότι, με τους κεντρικούς αμυντικούς καρφωμένους πίσω δεν επιτρέπεται να δεχθείς τέτοιο γκολ περισσότερο από την Λάρισα, αλλά και από την Καλλονή ακόμα. Με τη καραμέλα του μαμάω επιθετικού μόνο, δεν θα αλλάξουν πολλά. Ίσως και τίποτα, γιατί ο Χάρι Πότερ δεν καταπιάνεται με ποδόσφαιρο. Το είπαμε και το εμπεδώσαμε ότι οι άμυνες παίρνουν πρωταθλήματα, αλλά ποιες άμυνες; Αυτές που σου βγάζουν δουλειά όταν επιτίθεσαι πραγματικά, όχι οι τσιρλιάρες.

 

Το παραμύθι το μεγάλο είναι για το δήθεν ενδιαφέρον πρωτάθλημα, με τα αμφίρροπα ματς. Και έρχεται ο Γάζωρος, μια νοικοκυρεμένη μεν ομαδούλα που ακόμα παίζει με τα βιώματα της Δ΄Εθνικής δε, να σου δείξει ότι το πρωτάθλημα είναι της πλάκας. Και μάγκας φέτος δεν θα είναι εκείνος που θα βγει Super League, αλλά εκείνος που ανάμεσα σε παρλιακές ομάδες θα κάνει προεργασία για του χρόνου. Διότι σε ένα χρόνο από τώρα η Super League δεν θα έχει το σημερινό χάλι, που αυτό πληρώνει ο Ολυμπιακός και όχι το γκολ που έφαγε ο Κάρολ.