Όταν διαβάσει κάποιος τον τίτλο μου ίσως σκεφτεί πως είναι ειρωνικός αλλά,  όπως θα καταλάβετε διαβάζοντας τα υπόλοιπα, μόνο αυτό δεν είναι. Κι όταν μιλάω για Αγρινιώτη αναφέρομαι στο φίλαθλο, όχι γενικά κι αόριστα. Ένας φίλαθλος που για δεκαετίες έχανε επεισόδια και μέσα σε μερικά χρόνια με ταχύρυθμα μαθήματα έγινε Guru  του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Βιωματικά και μόνο, για να μην βάλω μαζί την έμφυτη διαολιά.

 

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

 

 

Ο Αγρινιώτης μέσα σε λίγα χρόνια τα’ χει ζήσει όλα κι έγινε ικανός να ερμηνεύει ό,τι κινείται στο ποδόσφαιρο. Μόνο που το κάνει στις περιπτώσεις  τον συμφέρει. Όταν δεν τον συμφέρει,  επειδή έχει να κάνει με την δική του καμπούρα,  κοιτάζει αλλού και… άλλα τυρβάζει. Ας το κάνουμε σαν τεστ, για να έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Να πάρουμε δηλαδή καραμπινάτα θέματα του ποδοσφαίρου, του εγχώριου πάντα,  για τα οποία άλλοι φίλαθλοι -και δημοσιογράφοι μαζί- σπάνε το κεφάλι τους χωρίς να μπορούν να τα εξηγήσουν.

 

 

Εσύ φίλε Αγρινιώτη επισκέπτη του site που τώρα διαβάζεις, μπορείς ή δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί ο κύριος Κούγιας άλλα  φαίνεται να έλεγε χθες, άλλα σήμερα κι άλλα πιθανότατα αύριο, ενώ από την ώρα που το κάνει αυτό η ομάδα του βρέθηκε (επιτέλους) στην Super League;;; Σου είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί ο Dr Κομπότης πρώτα αραίωσε τον κόσμο στο γήπεδο της Λιβαδειάς και μετά κατσικώθηκε στην προεδρεία χωρίς να αντιδρά κανένας πλέον;;;

 


 

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΡΙΝΙΩΤΗΣ 

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ALZHEIMER 

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ 

 

 


Μήπως δεν μπορείς να καταλάβεις πως (και γιατί) γίνεται ο Σαββίδης να ξοδεύει χρήμα με τη σέσουλα στον ΠΑΟΚ, να είναι ευεργέτης του, αλλά παρότι κάνει μεταγραφάρες να χάνει παιγνίδια  και βαθμούς κοροϊδίστικα;;; Να τον παίζεις 1-Χ-2 και πάλι να τον χάνεις;;; Πρώτη φορά το βλέπεις αυτό;;;

 

 

Να πάμε στο πιο πρόσφατο, στον μέγα Σπύρο Παπαθανασάκη, που τον είδαμε στον Θωμαΐδη τη Δευτέρα μετά τα μεσάνυχτα και στη  φωτογραφία τον απολαμβάνουμε σε ένδοξες μέρες στο Κάναντα. Τον άνθρωπο που οι Ηρακλειδείς αρχικά τον είδαν σαν σωτήρα και δεν άργησαν να τον πάρουν κυριολεκτικά με τις πέτρες (αυτοί το έκαναν πάντως). Μορφή ο άνθρωπος, αλλά όσα έλεγε εγώ – όπως κι εσείς – τα έχουμε ξανακούσει σε άλλη κόπια. Ο κατατρεγμένος Παπαθανασάκης, με καμουφλάζ τα σπαστά ελληνικά του και κυρίως την μεθοδική προβολή της διαβίωσής του στο εξωτερικό,  περνούσε την εικόνα του αφελή ομογενή που την πάτησε από τη νοοτροπία του Ελλαδιστάν. Κι από τη μια  ξέρει κανείς το γενικότερο εγχώριο μπάχαλο, από την άλλη μασάει απ’ τον κοσμογυρισμένο ομογενή, οπότε δεν θέλει  και πολύ να τον ανακηρύξει «πρόβατο επί σφαγή». Όχι όμως και ο Αγρινιώτης, που κάτι τέτοιες μπούρδες  τις  ακούει μια δεκαετία και βάλε, με αποτέλεσμα να το βαρεθεί το  τροπάριο  αυτό.

 

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, βέβαια, μια ερώτηση ξεδιαλύνει τα πάντα: γιατί κύριε πρόεδρε (Παπαθανασάκη και οι υπόλοιποι) αφού το ποδόσφαιρο είναι τόσο αίσχος κι εσύ τόσο αγνός, δεν τα παρατάς; Αν δεν είδατε την εκπομπή θα σας πω τι απάντησε για να γελάσουμε όλοι οι Αγρινιώτες μαζί, μέρες που είναι. Ο σωτήρας  του Ηρακλή είπε όσα έχουν πει   κατά καιρούς όλοι οι τύποι της συνομοταξίας  του. Απάντησε πως δεν βρέθηκε κανένας σοβαρός να πάρει την ομάδα κι όταν βρεθεί θα τη δώσει χωρίς να θέλει ο ίδιος ούτε ένα ευρώ!  Και το άλλο το θεϊκό, ότι αν και  άσχετος με το χώρο,  κάπως του ‘ρθε κι αγάπησε παράφορα τον Ηρακλή.

 

 

ΥΓ: Πάντως ο Παπαθανασάκης είπε και κάποια σωστά, όπως συμβαίνει μ’ όλoυς αυτούς τους  τύπους. Ένα που θυμάμαι είναι ότι ενώ μια ΠΑΕ απαγορεύεται να κλείσει το γήπεδο για τους φιλάθλους όταν αυτοί δημιουργούν επεισόδια, από την άλλη η ΠΑΕ καλείται να πληρώσει μεγάλα πρόστιμα για συμπεριφορές φιλάθλων που η νομοθεσία απαγόρευσε να μείνουν εκτός γηπέδου!!!    Βουνό το δίκιο του, αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα μας σήμερα. Όποιος Αγρινιώτης  δεν έχει Alzheimer το καταλαβαίνει.