Η άρμη που λέγεται πιο κομψά και άλμη είναι, ως γνωστόν, η  σαλαμούρα,  το  αλατόνερο που χρησιμοποιείται για τη συντήρηση τροφίμων.  Ευρέως γνωστή απ’ τη φέτα, το τυρί. Έχω την αίσθηση ότι σε μια τέτοια κατάσταση βρίσκεται για τα καλά πλέον  ο Ματζουράκης.  Σε άρμη μέχρι να καταβροχθιστεί. 

 

 Του Γιώργου Παπαϊωάννου 

 

 Ότι ο Ματζουράκης δεν θα βγάλει σεζόν, ούτε Νοέμβριο καλά- καλά, είναι μια εκτίμηση που την έχω διατυπώσει  από καιρό στο ραδιόφωνο. Όχι επειδή δεν είναι καλός προπονητής για τον Παναιτωλικό, μα γιατί αυτή η γκαρνταρόμπα είναι πιο απαιτητική κι απ΄της Ντέμι Μουρ. Θέλει συνέχεια αλλαγές.  Κι όταν λέω γκαρνταρόμπα δεν εννοώ την φανέλα του  Παναιτωλικού, αλλά τα κουμάντα του. 

 

Να φανερώσω και κάτι άλλο. Επίτηδες το είπα. Για να μην τον παραιτήσουν. Καλύτερο προπονητή δύσκολο  να βρουν. Το γεγονός ότι μέρος των φιλάθλων θέλει βίαιες αλλαγές  για να γίνεται  σαματάς  στα λιμνάζοντα νερά και να υπάρχει κουβέντα, το ξέρουμε όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει και να γίνεται. Εγώ το είπα για να μην γίνει. Για να δουλέψει η γνωστή τακτική  «σιγά μη δικαιώσουμε τον Παπαϊωάννου».  Αλλά δεν βλέπω να πέτυχα και πολλά. Ο κυρ- Γιάννης, φαίνεται,  ολοκλήρωσε την αποστολή του με τις μεταγραφές που δεν ζήτησε να κάνει το καλοκαίρι. 

 

 

ΜΕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ 

ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ Η ΑΡΜΗ;;; 

 

 

 Ο αυτόματος πιλότος του δύσκολου προγράμματος δεν λειτούργησε κι έδειξε  να την γλιτώνει για καιρό, αλλά όπως το πάνε κάποιοι παίκτες δεν  έχει πολλά ψωμιά ακόμα. Ό,τι πασαπόρτι  δεν ήρθε ελέω Ανανία Φωτιάδη και βοηθών, που κράτησαν το σκορ, το βλέπω να ζυγώνει με μορφή στίχων του ξεχασμένου πια τροβαδούρου Σταύρου Φωτιάδη. Και κάπου εκεί στο τάβλι να σιγοτραγουδά με νόημα ο ένας:  «Μια κουβέντα θα πω...τελειώσαμε/ Μια κουβέντα θα πω, τίποτα άλλο/ Τη ζωή μου απόψε αποφάσισα/ Σε μια τάξη για πάντα να βάλω». 

 

 

Διότι  κι ο Ματζουράκης πάει γυρεύοντας. Δεν είναι δήλωση αυτή αγαπητέ,  να λες  δηλαδή «όταν ο αντίπαλος δεν σ’ αφήνει να μπεις στην περιοχή, δεν μπαίνεις». Αν το πάμε έτσι η επόμενη ατάκα είναι «αν ο αντίπαλος θέλει να σου βάλει τέσσερα γκολ, τα τρως». Κάτι τέτοιες δηλώσει είναι βούτυρο στο ψωμί του…  έξω από δω, που καταβροχθίζει προπονητές σαν τυραννόσαυρος rex.  Κι όταν γράφει στην καβάτζα του ότι  βάσει ρόστερ (ας του πει κάποιος ότι το σωστό είναι έτσι κι όχι «βάση ρόστερ»)  δικαιούται υπέρβαση – μην απορείτε,  για τον εαυτό του το γράφει -  καθώς κι ότι χάθηκε  ο κόσμος αν δεν κάτσει ασάκι την Κυριακή, τότε στριμώχνει το πράγμα. 

 

Το διάπλατο κι αυτάρεσκο χαμόγελο του Βαγγέλη του Μουσούντα στην αθλητική εκπομπή του ARTTV, εάν και όταν μας τελειώσει ο Ματζούρ,  είναι μια ακόμα σημαντική παράμετρος. Το προσδοκώμενο «μπράβο»  απ’ τα χείλη του Βαγγέλη, μην το παίρνετε αψήφιστα. Σε κάποιους μετράει. Γι αυτό σας λέω. Η προσπάθεια να φρενάρω τις εξελίξεις όταν είπα στο ραδιόφωνο αρχές Σεπτεμβρίου ότι  ο Ματζουράκης μάλλον δεν θα βγάλει  Νοέμβριο, πάει στράφι. 

 

Για όλα αυτά, εάν  τα αδέλφια  Rob Bolland και Ferdi  Bolland σκάρωναν τώρα το τραγούδι   You’ re in the army now  κι ήξεραν τη θέση του Ματζουράκη θα το διατύπωναν ως  You’ re in the…  άρμη now.