Μήπως ξέφυγαν πολύ εκεί στη Σούπερ Λίγκα, εδώ και καιρό; Μήπως  τους πάει πολύ να ασχολείται τόσος κόσμος με τη πάρτη τους; Μήπως ξέχασαν τι περνάει ο Έλληνας;  Μήπως ζουν στη κοσμάρα τους;

 

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

 

Ο δε παροξυσμός από Παναιτωλικό μεριά, με βρήκε εντελώς απροετοίμαστο! Αυτός ο χαρτοπόλεμος με τον Πανιώνιο είναι στα πλαίσια του… γήπεδο γιορτή; Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, όσον αφορά την παρτίδα της Δευτέρας  - εγώ δεν τα λέω ματς αυτά – αν κάποιος πρέπει να πει και μια κουβέντα παραπάνω, αυτός είναι ο Παναιτωλικός. Ο Πανιώνιος γιατί να ζορίζεται;

 

Ελάτε όμως να δούμε το αποτέλεσμα. Αν κάποιος άσχετος με ποδόσφαιρο δεν ξέρει το πως και το τι, διαβάζοντας την ανακοίνωση των νεοσμυρνιωτών και κλείνοντας τα μάτια θα φανταστεί ως συγγραφέα της έναν καλοντυμένο κύριο - ίσως και ταπί -  που με τη μαγκιά του μπαινοβγαίνει στα καλύτερα στέκια Αθήνας, Θεσσαλονίκης και περιχώρων. Αν διαβάσει την ανακοίνωση του Παναιτωλικού θα φανταστεί ως εμπνευστή της έναν ματσό τύπο απ’ τη Μαγούλα - πιθανόν ζωέμπορα -  με τσάκιση στο τζιν και άσπρη κάλτσα, που  έφαγε πόρτα στο μαγαζί του Πλούταρχου, θίχθηκε χωρίς καν να καταλάβει το γιατί  και τώρα χαλάει τον κόσμο.

  

Αλλά δεν είναι ο Παναιτωλικός το θέμα μας. Όλοι αυτοί οι τύποι που σας ζαλίζουν σε βαθμό κακουργήματος, υποτίθεται ότι ως παράγοντες του ποδοσφαίρου υπηρετούν κάτι που  υπάρχει για να ψυχαγωγεί. Κάνω λάθος; Κι αντί για ψυχαγωγία κάνουν μπουρλότο τον φίλαθλο με τα καπρίτσια τους. Διότι, δεν βλέπει που δεν βλέπει μπάλα της προκοπής, έχει να τη παλέψει  και με το θυμό που του προκαλούν στα ήδη πειραγμένα νεύρα του. Οι καιροί άλλαξαν, ο Έλληνας έγινε ακόμα πιο ευερέθιστος κι αυτοί πάνε τον στείλουν στο τρελάδικο. Όσο και πράος να είναι κάποιος, σε θέματα της ομάδας του παθαίνει ένα «κάτι» κι αυτό εκμεταλλεύονται.

 

 

ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΗ ΣΤΟ ΤΖΙΝ 

ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΠΟΡΤΑ

ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ 

 

 

Τζίφος λοιπόν απ’  την ψυχαγωγία που έπρεπε να σου δίνει το ποδόσφαιρο και σαν  να μην έφτανε αυτό, ενώ ο πολίτης ψάχνει πως θα καλύψει τις υποχρεώσεις του,  έχει και το χαβά εκείνων που παίζουν με ξένα εκατομμύρια, δηλαδή τα δικά του.   Στοίχημα, συνδρομητική τηλεόραση, εισιτήρια, χορηγίες. Άλλα ούτε αυτό φτάνει. Προσπαθούν  να τον κάνουν αβανταδόρο στα δικά τους συμφέροντα. Και μετά, όταν οι πιο άμυαλοι τα κάνουν λαμπόγυαλο στα γήπεδα, φταίει η κακούργα η κοινωνία.

 

Αν ο Κοντονής ήταν κανονικός υπουργός (το ίδιο και οι προηγούμενοι)  θα απαγόρευε εντελώς τις ανακοινώσεις των ομάδων, που βγάζουν  εκτός εαυτού τον φίλαθλο. Αλλά και πώς να το κάνει, όταν έτσι θα αλωνίζει ο κάθε νταβατζής. Βέβαια αν το πάρουμε αλλιώς, απ’ τη λογική πλευρά, με  τις χιλιάδες ανακοινώσεις τίποτα δεν έχει πάει καλύτερα. Το μόνο που έχει γίνει είναι να αυξάνονται τα έκτροπα και οι ηθικοί αυτουργοί  να εξίστανται με το δρόμο που έχει πάρει η νεολαία. Θα μου πείτε, σωστά,  πως δεν είναι μόνο οι ανακοινώσεις, υπάρχουν οι μισθοφόροι δημοσιογράφοι, οι αχυράνθρωποι, τα ψευτοsites κι όλο αυτό το λεχριταριό.  Αφήστε που μόνο τα επεισόδια στα γήπεδα ενοχλούν  και θέλουν να τα καταστείλουν κι αυτό σε μια χώρα που οι μαζικές  διαμαρτυρίες  και τα συλλαλητήρια για την  επιβίωση  μετατρέπονται σε αιματοκύλισμα.

 

Προτιμότερο, πάντως,  είναι οι τύποι του επαγγελματικού ποδοσφαίρου να κλείνονται σε δωμάτια με σφραγισμένες πόρτες, να παίζουν ξύλο με τους μπράβους τους - ζωή να 'χουν - μήπως βρουν άκρη και ν’ αφήσουν ήσυχο τον υπόλοιπο κόσμο. Έτσι θα  συνεχίσει να υπάρχει ποδόσφαιρο και οι  ίδιοι θα καταλάβουν πως είναι άλλο ο γελωτοποιός (σαν τον  Thomas Coryat  της φωτογραφίας) κι άλλο ο περίγελος. Ο γελωτοποιός προκαλεί γέλιο επειδή το θέλει.