Αν  πούμε ότι ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, δεν πρωτοτυπούμε. Αν πούμε ότι οι διαιτητές του δίνουν όχι μόνο τα σπόρια, αλλά και τη σοδειά της επόμενης χρονιάς, δεν υπερβάλουμε. Με άλλα  λόγια και χωρίς τα φετίχ των διαιτητών, πάλι πρωταθλητής θα ήταν. Ποιος να τον ανταγωνιστεί; Ο «Τίγρης» που η τσέπη του έχει περισσότερα καβούρια από το ενυδρείο του Σταλόνε στο ROCKY 1, ο Ιβάν που τον βλέπω   να αγοράζει μεζονέτα στο Φάληρο, ή ο Αλαφούζος που έκανε την  ομάδα του Wembley μοιρολογίστρα;;; 

 

Η μόνη διαφορά θα ήταν ότι ο Ολυμπιακός δεν θα έπαιρνε το πρωτάθλημα με τριάντα πόντους διαφορά. Θα το έπαιρνε με δέκα, άντε με επτά. Διότι κι ο δυνατός χάνει καμιά φορά. Αν δεν με πιστεύετε, ότι χάνει κι ο δυνατός, θυμηθείτε πως  κι ο Μύγας έχασε δυο τρεις μονομαχίες από τον Μαζουακού. Όμως χωρίς τον διαιτητικό αντίχειρα (το χοντρό δάκτυλο) θα γίνονταν μάγκες μόνο οι παίκτες κι ο προπονητής. Οποία αδικία. Κι ο Νορουανάκης   τίποτα;;;

 

 

 

ΑΝ Ο ΧΑΒΟΣ ΟΔΗΓΟΥΣΕ  ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΥΛΜΑΝ

ΘΑ ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΑΚΟΜΑ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΠ’ ΤΗ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ

ΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

 

 

Κάνει ο Ιντέγε φάουλ στον  Χαντάκια και περιμένεις ο Παπαδόπουλος να το δει και να το σφυρίξει. Λάθος σου. Λειτούργημα έκανε ο γλυκύτατος Γιάννης. Πρώτον απέδειξε πως η συμπρωτεύουσα πάει για αδελφοποίηση με τον Πειραιά .  Δεύτερον – είμαι σίγουρος – αναλογίστηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου πως η μνημονιακή Ελλάδα δεν αντέχει να ακούσει τα ποικιλότροπα παράπονα του Σάββα Θεοδωρίδη. Το τελευταίο δεν το απέφυγε. Ο Σάββας βρήκε πάλι λόγο να μανουριάσει. Τους φιλάθλους τους, που δεν χειροκρότησαν το κάζο που λέγονταν Ολυμπιακός. Εγώ θα μανούριαζα που η μεταφράστρια βγήκε στη συνέντευξη με φόρμα, σαν εργάτρια καπναποθήκης, την ώρα που ο προπονητής μόνο «ασπίδα λαιμού»  και χρυσή καρφίτσα δεν φόρεσε.  

 

Στάθηκε καλά ο Παναιτωλικός. Δεκτό. Κι εμείς το γράψαμε κάπως έτσι. Μόνο που αν αναλογιστούμε την περσινή εμφάνιση στο «Καραϊσκάκης», θα συμφωνήσουμε ότι ο Ματζουράκης τίμησε δεόντως την  Magirus Deutz με το παλιακό πούλμαν που πάρκαρε μπροστά στα γκολπόστ. Τρίπατο, όχι διώροφο. Κι εκεί που το φετινό τραίνο του Ολυμπιακού φάνηκε να φρενάρει απότομα, να μυρίζει το σίδερο στις ράγες, εμφανίστηκε ο Παπαδόπουλος στο ματς. Με τέτοια σφοδρότητα, που όπως βλέπετε στην φωτογραφία: ο Κούσας πιάνει το τιμόνι του πούλμαν, ο Κυριακίδης ψάχνει το δίκιο του στον Καμπιάσο κι αυτός κάνει like στον διαιτητή, ο Μάκος κοιτάζει καχύποπτα  τον Χαντάκια, ο Ρουσκουζέδα σκέφτεται να δαγκώσει το λαρύγγι του διαιτητή κι ο Μύγας παίρνει βιαστικά το χάπι του.

 

Αν μου πείτε για τις άλλες φάσεις που δήθεν έχει παράπονα ο Παναιτωλικός, χαμένος κόπος. Ο Βασιλείου  σωριάστηκε με τον αέρα, το πέναλτυ  που έκανε ο Μάκος ήταν μαρς και σκεφτείτε το αντίθετα για να το διαπιστώσετε.

 

Για επίλογο,  μόνο ο Μπετίνο πήρε χαμπάρι τις εντολές που έλαβαν οι ρεπόρτερς από τον Καραπαπά,  πριν μεταφέρουν στο φίλαθλο κοινό ότι ο Χαντάκιας απλά συγκρούστηκε με τον Ιντέγε όταν θρασύτατα βρέθηκε στο δρόμο του κι ότι ο Κυριακίδης είναι άθεος που τιμωρήθηκε,  επειδή δεν έκατσε να  φάει γεμάτα τη κλωτσιά από κοτζάμ  Τσόρι!!!