Του Γιώργου Παπαϊωάννου

 

 

Ένα διαγώνιο σουτ του Ρουμπουλάκου στο φιλικό με την Παναχαϊκή δεν είναι είδηση ουσίας, αν κι απ’  τον συγκεκριμένο παίκτη κάθε καλή ενέργεια αποτελεί μορφή είδησης. Θέλω να πω ότι λίγες μέρες πριν τη σέντρα ενός ακόμα φαντασμαγορικού πρωταθλήματος της Super League, αλλού είναι η ουσία και θα την ψάξουμε μαζί…

 

 Όσο περνάει  ο καιρός  τόσο οι ευθύνες για τον προβληματικό Παναιτωλικό κοντοζυγώνουν τον Πόντες. Κι όσο μιλάω με ανθρώπους που ξέρουν πέντε πράγματα παραπάνω τόσο πιο ανήσυχος γίνομαι. Ακόμα και χωρίς τη δική τους γνώμη, όταν  βλέπεις έναν  προπονητή να μοιράζει απλόχερα αισιοδοξία παρότι  δεν  έχει κεντρικούς αμυντικούς δέκα μέρες πριν τη σέντρα, ούτε φορ πέντε μέρες πριν τον Παναθηναϊκό, αναρωτιέσαι τι θα βγει το καρπούζι. Ενάμισι μήνα δουλειά και το μόνο που κατάφερε είναι να χάσει η ομάδα και τα καλά που είχε. Προπόνηση για Ακαδημίες μαθαίνω ότι κάνει. Θα περιμένουμε λίγο ακόμα τον Πορτογάλο, μα τι ‘ναι ο κάβουρας τι ‘ναι το ζουμί του.

 

 Έπαιξε μπάλα ο Αιγύπτιος με την Παναχαϊκή κι άρεσε. Να τον δούμε και  μετά, όμως. Προχθές μπήκε μέσα με τα καρτελάκια απ’ το αεροδρόμιο ακόμα στις βαλίτσες του, έπαιξε για πάρτη του και κομμάτι άναρχα, και ξεχώρισε. Θέλω να τον δω όταν ο Πόντες  θα θελήσει να του βάλει τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι και θα μας «νοικοκυρέψει» και μ’ αυτόν.

 

 

ΚΟΛΛΗΣΕ ΤΟ ΠΙΚ ΑΠ

ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΜΠΟΥΚΑΛΑ

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

 

 

  Η επιστροφή του Καμαρά είναι μια καλή ατραξιόν και τίποτα παραπάνω. Εάν είχαν γίνει οι μεταγραφές που έπρεπε, ούτε που θα γύριζαν να τον κοιτάξουν. Άλλο όμως τώρα που ο Τίτι χρειάζεται για να ζεστάνει τον ξενερωμένο κόσμο. Κι αν Πόντες συνεχίσει να το πηγαίνει έτσι το γράμμα, ο Σενεγαλέζος θα είναι απ’αυτούς που θα τον έχει γειωμένο, οπότε όταν θα παίζει όπως ξέρει αυτός θα βλέπουμε λίγο μπάλα εφόσον είναι  στα καλά του.

 

 

 Τη γκάφα να πας να γλιτώσεις είκοσι χιλιάρικα απ’ τον Ετζενγκέλε και να τα δίνεις διπλά στον Παπάζογλου, την προσπερνάω για να πάμε στο θέμα του φορ. Αν στέκουν οι φήμες για Μαρκόφσκι έχει χαθεί η μπάλα. Γιατί να δεν κάτσει ούτε μ’ αυτόν μετά έχει σειρά ο Φαρινόλα. Υποτίθεται, δηλαδή, πως έχεις κάνει τον Αμαζόνιο φύλλο και φτερό και τελικά τη βγάζεις με τσουρούκλα Τριχωνίδας.

 

 

 Γενικός κανόνας στο ποδόσφαιρο ότι δεν κάνεις πάντα καλές μεταγραφές με σκάουτινγκ άλλου κι ας είναι σύντροφος. Κάποια στιγμή θα στραβώσει όπως όταν τραγουδάς play back με φωνή άλλου, σαν  στην  ταινία της συχωρεμένης της Βλαχοπούλου – κι ακολουθεί το σχετικό video να το θυμηθείτε. Ούτε φέτος μιλάω για αποτελέσματα παραμονής.  Αυτά είναι άλλη ιστορία. Άλλωστε, είναι που είναι τσαπερδώνα η μπάλα, εμείς στη χώρα μας την κάναμε εξώλης και προώλης κι όλα γίνονται. Ούτε που ιδρώνει το αυτί μου από τα φιλικά με την  τσατισμένη Κέρκυρα, την εκτός τόπου και χρόνου Παναχαϊκή,  ή τα Γιάννενα που μας το χρωστούσαν στα φιλικά από πέρσι. Το πρωτάθλημα παίζεται  με ομάδες σαν τον Λεβαδειακό, τον Πλατανιά, την Βέροια, την Καλλονή κι άλλες προοδευτικές δυνάμεις που είναι του χεριού μας.