Όλα μαζεμένα πέσανε αυτό το καιρό. Τι να πρωτοκάνει ο νορμάλ άνθρωπος και φίλαθλος μαζί. Να τρέξει τις δουλειές του – αν και όταν υπάρχουν – να κάνει κουμάντο για λίγες μέρες στο βουνό ή στη θάλασσα, ή να τρέξει να αγοράσει Διαρκείας στον Παναιτωλικό; Μη μας κακοχαρακτηρίσει και ο Λιονέλ… 

 

Αν με ρωτάτε για τα Διαρκείας δεν ανησυχώ, όλο και κάτι θα γίνει. Δεν ξέρω τί κίνηση  έχουν μέχρι τώρα και δεν πιστεύω λέξη  απ’ τα παραμύθια που πλασάρουν. Αλλά ξέρω ότι κάποιοι θα πάρουν σίγουρα και δεν είναι λίγοι. Πρώτα απ’ όλα υπάρχουν ακόμα γύρω στα πεντακόσια άτομα, παραδοσιακοί Παναιτωλικοί, που και ο Τσάκας να αναλάβει την ομάδα αυτοί κάθε δεύτερη Κυριακή θα πάνε στο γήπεδο. Έπειτα υπάρχει ένας εναλλασσόμενος πληθυσμός που θα πάρει στάνταρ Διαρκείας. Όταν ονειρεύεσαι ότι ο γιος σου θα γίνει ο νέος Ρονάλντο του Πόντες, μέσα από τις υποδομές, επιβάλλεται να πάρεις Διαρκείας και μαζί δυο τρεις ακόμα απ’ το σόι. Δεν χρειάζεται να πηγαίνεις κιόλας σε κάθε αγώνα, απλά οι θέσεις να είναι δίπλα –  δίπλα για μπούγιο.

 

Μαζί μ’ αυτούς υπολογίζω και τον κόσμο που απασχολεί ο Κωστούλας ως εργαζόμενους, συν αυτούς που είναι θαμώνες στο Emileon:  οπότε οι εκατόν πενήντα καφέδες το χρόνο κοστίζουν μόλις 1.30 ευρώ παραπάνω ο καθένας με το κόστος του Διαρκείας. Τσάμπα πράμα αν σκεφτείς ότι με αυτόν τον τρόπο μπορείς να ρωτήσεις και μια ποδοσφαιρική σαχλαμάρα τους διοικούντες χωρίς να σε στραβοκοιτάξει κανείς.

 

ΜΗΝ  ΤΗ ΚΟΠΑΝΗΣΕΤΕ ΒΙΑΣΤΙΚΑ

ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΤΟΥ

 

 

Οι συνταξιούχοι αποτελούν όμως τη δύναμη του πυρός και θα έλεγα είναι οι μόνοι στο  Αγρίνιο που ασχολούνται επισταμένα με τις μεταγραφές του Παναιτωλικού  και το συμπεθεριό του Ρομέρο. Μόλις εξαντλήσουν τα  θέματα με το Σόιμπλε, παίρνει σειρά ο Παναιτωλικός. Άνθρωπος μέχρι πενήντα  χρονών δύσκολα να ξέρει ποιους  παίκτες πήρε η ομάδα.  Και στην πραγματικότητα οι συνταξιούχοι είναι το δυναμικότερο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας. Γι’ αυτό όταν μπήκαν τα capital controls  κανείς δεν χολόσκασε για την παράλυση του εμπορίου, αλλά για τους συνταξιούχους. Λογικό όταν παιδιά και εγγόνια τη περνάνε κοτσάνι με τη σύνταξη του παππού και της γιαγιάς. Και δεν φτάνει που γλεντάνε το μηνιάτικο του συνταξιούχου, ούτε στις ουρές δεν πάνε να στηθούν μη χάσουν το καφέ και τη ξάπλα και πάει το γερόντι.

 

Ώρα να λυθεί και η μεγάλη απορία σας, τι ρόλο παίζει ο  Τζίμι στο Φάρο στο σημερινό θέμα. Κι αυτό είναι το καλύτερο  που σας φύλαγα. Κάποιοι από μας θα πάνε διακοπές, κάποιοι άλλοι  όχι. Στο Μύτικα υπάρχει ένα μαγαζί είτε πάτε διακοπές είτε όχι. Βρίσκεται ακριβώς στη μύτη, εκεί που είναι ο φάρος με μετρ το Τζίμι. Κάτι μεταξύ ουζερί και ψαροταβέρνας, όχι δίπλα μα πάνω στο κύμα, όπως δείχνει και η φωτογραφία του μαγαζιού – η μόνη που βρήκα στη google. Αν δέσεις τα μάτια σε κάποιον και τον πας στο Φάρο του Τζίμι θα νομίσει πως τον πήγες στο πιο γραφικό Ελληνικό νησί. Για γεύσεις δεν θα σας πω  μήπως αδικήσω το Τζίμι, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν και τερματοφύλακας. Θα σας προειδοποιήσω για ένα πράγμα μόνο: όταν έλθει ο λογαριασμός μην πληρώσετε και γίνετε καπνός νομίζοντας πως έκανε λάθος και θα σας ζητήσει και τα υπόλοιπα. Αυτές  είναι οι τιμές του…