Ελλάδα ως γεωγραφική περιοχή, υπάρχει σίγουρα. Ελλάδα σαν κράτος, κανείς δεν μπορεί να το δέσει κόμπο. Σ’ όλον αυτόν το χαμό, πάντα υπάρχει χρόνος για κάτι πιο χαλαρωτικό, όπως το ολοκαίνουριο μουστάκι του Μουτσινά. Μ’ αυτή την αφορμή παίρνω το θάρρος και το όποιο ρίσκο, να ασχοληθούμε με τα του Παναιτωλικού, για άλλη μια φορά. Το θέμα μου μπορεί να είναι και σοβαρό, διότι το καταθλιπτικός, απ’ το ενοχικός δεν απέχει πολύ.

 

Το ενοχικό σύνδρομο είναι ο number one κίνδυνος των ημερών, για τον απανταχού φίλαθλο του Παναιτωλικού και όποιον θνητό τόλμησε να γράψει κακή κουβέντα για το scouting του Μπελεβώνη. Καλύτερα να κατέκρινε τα μπότοξ και τα ιαλουρονικά της Ελένης, παρά το Μάκη. Όλος ο σαματάς γίνεται για το αν ο Κωστούλας (λέει πως) θα φύγει εξ’ αιτίας του κόσμου, ή όχι. Ο ίδιος βέβαια δεν είπε τίποτα τέτοιο. Ο άνθρωπός είπε απλά ότι τα μπινελίκια για το Μάκη, ήταν το κερασάκι – άρα η αφορμή. Αυτά για να μην τον κατακρίνουμε εκεί που δεν φταίει, να μην του βάζουμε δηλαδή στο στόμα πράγματα που δεν είπε.

 

Ο Μωάμεθ, λέγεται, έπαθε κάτι παραπλήσιο με ό,τι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό. Άλλα δίδαξε εκείνος, όπως τους βόλευε τα είπε μετά ο περίγυρος. Έναν πανικό τον σκόρπισε το «φεύγω» του Κωστούλα και στον πανικό ο καθένας προσπαθεί να βγάλει την ουρά του απ’ έξω. Ώρα να το κάνουμε λιανά αυτό, δηλαδή τί μπορεί να έφταιξε περισσότερο στο πρόεδρο. Γνωστό τοις πάσι, ότι τα περί ευθύνης φιλάθλων τα ξεφουρνίζουν μέσα από τον Παναιτωλικό, είτε δια των ψιττακών, είτε δια του «αγνώστου στρατιώτη» του πληκτρολογίου.

 

Στο κατηγορητήριο «διώξατε τον Κωστούλα», ο κάθε φίλαθλος ξεχωριστά, σηκώνει τα χέρια σαν τον αμυνόμενο που βλέπει τον επιτιθέμενο να σωριάζεται μέσα στην περιοχή χωρίς να τον έχει ακουμπήσει καν. Εκεί περιμένει το διαιτητή να βγάλει την καρακίτρινη κάρτα στον θεατρίνο, αλλά δεν είναι πάντα σίγουρο: διαιτητής είναι αυτός, μπορεί να δώσει και πέναλτι, ειδικά αν είναι «πιασμένος», ή το έχει betάρει αλλιώς.

 

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στον οπαδό του Παναιτωλικού. Διότι έρχεται και του την λέει ο ξερόλας Αγρινιώτης της διασποράς, που δεν έχει πάει ποτέ στο γήπεδο. Είναι αυτός ο άνθρωπος που τόσα χρόνια δεν είχε να αντιτάξει τίποτα στις παραλίες του εκ Νάξου γείτονα, και ξάφνου βρήκε τον Παναιτωλικό του Κωστούλα. Και νομίζει πως κάτι κάνει, επειδή οι άλλοι γελάνε πίσω από τη πλάτη του και όχι μπροστά του. Αυτός ο άνθρωπος το θέατρο το δίνει πέναλτι και αποβολή, χωρίς αναστολές. Πέναλτι δίνει και ο κάθε φίλαθλος άλλης ομάδας, που στο γήπεδό του πηγαίνουν τρεις κι ο κούκος. Αυτός με τη σειρά του, δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι φίλαθλοι δεν παρουσιάστηκαν επειδή ο Κωστούλας έχει γνώσεις στην κλωνοποίηση. Που σημαίνει πως αν τύχαινε στο Διαγόρα ένας Κωστούλας, πάλι τρεις θα ήταν και το πολύ να γίνονταν δύο οι κούκοι. Με τέτοιους διαιτητές είσαι χαμένος από χέρι. Το «πιάσιμο» είναι ή το betting, που λέγαμε.

 

Με καθαρό μυαλό και με δυο λόγια, τα πράγματα γίνονται πιο απλά με τη μέθοδο ότι δεν μπορεί να είναι και μέρα και νύχτα μαζί. Δεν μπορεί να συμβαίνει και το τάδε και το ακριβώς αντίθετο. Ο Κωστούλας παρουσίασε ένα συγκεκριμένο προφίλ στο ποδόσφαιρο, του ανθρώπου που ξοδεύει για την ομάδα και δεν μπαίνει σε άλλα παιχνίδια. Ή είναι έτσι όντως, ή κρύβεται κάτι άλλο. Για να ξεμπερδεύουμε με το «άλλο», αρκεί να πούμε ότι σε μια τέτοια απίθανη περίπτωση, οι λόγοι που τον κάνουν να θέλει να φύγει δεν μπορεί να έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο και τους φιλάθλους.

 

Με δεδομένο ότι ο Κωστούλας είναι αυτό που λέει και που βλέπουμε, σηκώνει λίγη κουβέντα ακόμα. Κατ’ αρχήν μη μου λέτε ότι έβρισαν το Μπελεβώνη μόνο εκατό νοματαίοι. Γιατί θα σας θυμίσω πως άλλες τρεις χιλιάδες χειροκροτούσαν αυτούς που μπινελίκωναν. Και πώς ήθελε δηλαδή ο πρόεδρος να εκφράσουν το θυμό τους; Αυτός πώς αντιδρά όταν θεωρεί ότι κάποιος δεν κάνει καλά τη δουλειά του; Εντάξει, στην Ισπανία κουνάνε τα μαντήλια, αλλά στην Ελλάδα δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε, για το Μάκη θα το χαραμίσει ο άλλος; Ή μήπως ήταν μαθημένος να του κουνάνε μαντήλια στο Σταυράκι και τη Κατσικά;

 

Ο Κωστούλας είχε πει σε ανύποπτο χρόνο, ότι όσο περνάει καλά θα μένει στον Παναιτωλικό και θα θυμίσω πως το 2009 μέχρι που είχε πετάξει την ομάδα έξω από το Emileon, αλλά τελικά δεν έφυγε όταν ήρθε η άνοδος. Αν λοιπόν πέρασε καλά απ’ τη μπάλα που έπαιξε ο Παναιτωλικός φέτος, από την ενέργεια του πουλέν που λέγονταν Μπαμόνγκο, απ’ τη καρατιά του Φερνάντες, αν το ευχαριστήθηκε που χάλασε τόσο χρήμα για να κάνει μια τρύπα στο νερό και χαλάστηκε απ’ τα μπινελίκια στο Μάκη και λίγα του έκαναν οι συνεργάτες του. Μόνο που ο ίδιος δεν έριξε ευθύνες για την απόφασή του στους φιλάθλους. Οπότε κάτι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια και προφανώς δεν είναι ο σκύλος της Νατάσας Συρεγγέλα.