Όταν το ποδόσφαιρο άρχισε να κερδίζει και την Ελλάδα, ο θεός της μπάλας έκανε την παρέμβασή του και έδωσε στους φιλάθλους κάθε ομάδας από δύο μόνον χαρίσματα. Τον Ολυμπιακό φίλαθλο τον έκανε φανατισμένο και ανθεκτικό, τον Παναθηναϊκό πιο μετριοπαθή και κυριλέ, τον ΑΕΚτζή να βλέπει την ομάδα του πατριωτικά και να απαιτεί καλό ποδόσφαιρο, τον ΠΑΟΚτζή σκληροπυρηνικό και ασυμβίβαστο. Κατά τον ίδιο τρόπο μοίρασε δύο χαρίσματα σε όλους τους φιλάθλους των ομάδων.

 

Με τον Παναιτωλικό έγινε ένα λάθος, όταν κατέβηκε στο Αγρίνιο. Αντί για δύο χαρίσματα έδωσε τρία στον φίλαθλό του. Τον έκανε αγνό, να ξέρει από μπάλα και να ταυτίζεται με τη Διοίκηση της ομάδας του. Όταν το είδε κάποιος υπασπιστής  του θεού της μπάλας, του είπε: «κύριε με την αδικία που έκανες υπέρ του Παναιτωλικού, σε μερικά χρόνια θα σαρώνει όλα τα πρωταθλήματα και τα Κύπελλα γι’ αυτό πρέπει να του αφαιρέσεις κάποιο χάρισμα». Ο θεός της μπάλας σκέφτηκε λίγο και του απάντησε: «δεν είναι σωστό να τους πάρω τίποτα πίσω, αλλά θα τους επιτρέπω να χρησιμοποιούν μόνο δύο από τα τρία χαρίσματα που τους έδωσα, ώστε να είναι στην ίδια μοίρα με τους υπόλοιπους».

 

 

ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΑΓΝΟ

ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΜΠΑΛΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

 

 

Και δείτε τι έγινε μετά απ’ αυτό. Όποιος φίλαθλος του Παναιτωλικού είναι αγνός και ταυτίζεται με τη Διοίκηση, δεν ξέρει από μπάλα. Όποιος ξέρει από μπάλα και ταυτίζεται με τη Διοίκηση δεν μπορεί να είναι αγνός φίλαθλος. Κι όποιος είναι αγνός φίλαθλος και ξέρει από μπάλα δεν μπορεί να ταυτίζεται με τη Διοίκηση. Από την ώρα μάλιστα που το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό, ο θεός της μπάλας δικαιώνεται πανηγυρικά μέσω των φιλάθλων του Παναιτωλικού.

 

 Για να το πιάσουμε πιο σοβαρά, στο ποδόσφαιρο υπάρχει μία πραγματικότητα. Ομάδα επαγγελματική χωρίς κάποιον ματσωμένο στο τιμόνι, δεν βλέπει προκοπή. Δεν ξέρω αν είναι καλό, κακό, ή αναγκαίο κακό, ξέρουμε όμως όλοι πως αυτό δεν μπορεί ν’ αλλάξει. Μάλλον δεν το θέλει και κανένας ν΄ αλλάξει. Αλλά δεν χρειάζεται πολύ κόπο, ούτε μυαλό, για να σκεφτεί ο καθένας, πως αυτός ο ματσωμένος που θα μπει μπροστά έχει κάνει δεύτερη φύση το συμφέρον και το χρήμα και γι’ αυτό έφτασε να το έχει με το τσουβάλι.

 

Όποιος πει ότι δεν είναι μαγκιά του, ή ότι δεν θα ήθελε να του μοιάσει, θα πει ψέματα. Άλλο αυτό και άλλο το ποδόσφαιρο, δηλαδή να είσαι πραγματικός φίλαθλος μιας ομάδας. Διότι ο κάθε μεγαλομέτοχος, ακόμα κι αν ξεκινήσει ρομαντικά, με τόσο παραδάκι γύρω του θα κυλήσει στη δεύτερη φύση του. Νόμος απαράβατος. Όπως ο τίγρης (παράδειγμα που το βρήκα) τον οποίο όσο και να τον ημερέψεις, όσο και να τον κανακέψεις, όταν θα δει αίμα δεν το έχει σε τίποτα να σε κάνει ντας κεμπάμπ.

 

Εδώ έρχεται ο κανονικός φίλαθλος να πει στον κάθε παράγοντα, ότι κύριε η ομάδα δεν είναι το μαγαζάκι σου. Γιατί χωρίς εμένα, το φίλαθλο, το μαγαζάκι είναι άχρηστο. Και επειδή ούτε μόνος σου το έχτισες, ούτε από τους παππούδες σου το βρήκες, πάρτο αλλιώς. Στον παράγοντα της ομάδας, λογικό να μην αρέσει αυτό. Δεν είναι και μαζόχας. Λέμε ο φίλαθλος τι πρέπει να κάνει, ο κανονικός φίλαθλος.

 

Εκλεγμένους προέδρους βλέπεις, που στις επόμενες εκλογές μπορούν να τους στείλουν σπίτι τους, και πάλι όταν τους ανεβάσεις πολύ ψηλά τα βλέπουν όλα ίσιωμα και τους πιάνει η αλαζονεία. Όχι προέδρους που αν και όταν θέλουν πουλάνε και φεύγουν, που σημαίνει είναι μόνο στο χέρι τους. Ειδικά αν συμβαίνει να μην υπάρχει αντίπαλο δέος στα διοικητικά μιας ομάδας. Καλός και χρυσός ο άνθρωπος που βάζει το χρήμα του, καλός και χρυσός ο φίλαθλος που τον κάνει θεό του αυτόν τον μεγαλομέτοχο.

 

Ο θεός της μπάλας, όμως, κάτι ήξερε που τα σχεδίασε αλλιώς. Διότι όταν ο πρόεδρος τα βλέπει όλα ίσιωμα, ο φίλαθλος πρέπει να γίνει το αντίβαρο στην αλαζονεία. Να τον συνεφέρει. Και μαζί με το φίλαθλο και ο σωστός δημοσιογράφος. Δεν λέμε να πάρεις απ’ τα μούτρα όποιον πρόεδρο βρεθεί στην ομάδα σου. Αλλά όταν δεις να τη βλέπει Σουλεϊμάν, πρέπει να του θυμίσεις ότι αυτά γίνονται μόνο στον Αντένα.

 

Τον ρομαντισμό για να πάει μπροστά η ομάδα, τον δίνει ο φίλαθλος. Αν αυτός την έχει δει ταμίας του αφεντικού, ζήτω που καήκαμε. Για κανονικούς φιλάθλους είναι όλα αυτά. Γιατί με το χουνέρι που μας έκανε στο Αγρίνιο ο θεός της μπάλας, όσοι έκαναν την περατζάδα ΚΚΕ-Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκουν πλέον αγκυροβόλι στον Παναιτωλικό.