Την Τρίτη στην αθλητική εκπομπή "ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΗ ΜΠΑΛΑ" στον «ΔΥΤΙΚΑ 92,8 FM» φιλοξενήθηκε ο προπονητής του ΑΟ Αγρινίου και πρώην διεθνής μπασκετμπολίστας του Παναθηναϊκού, Χρήστος Μυριούνης. Η προσωπικότητα του και η τακτική του να είναι πάντα ευθύς και αυθόρμητος, είχαν ως αποτέλεσμα μια συνέντευξη που συζητήθηκε και άρεσε πολύ. Για το λόγο αυτό σήμερα την παρουσιάζουμε αναλυτικά, για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν, αλλά και και εκείνους που θέλουν να θυμηθούν σημαντικά σημεία των αναφορών του Χρήστου  Μυριούνη.

Πρόκειται για ένα μπασκετάνθρωπο με σπάνιες παραστάσεις από το άθλημα, που ήταν συμπαίκτης με ιερά τέρατα του αθλήματος, μα κι έναν άνθρωπο που δεν βάδισε ποτέ μέσω κυκλωμάτων όπως είναι γνωστό. Καταγωγή έχει από την Πρεβεζα και η καταγωγή της γιαγιάς του είναι από Ξηρόμερο, ενώ σύζυγός του είναι η κόρη του θρύλου του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού, του  Τάκη  Λουκανίδη. Οπότε έγινε αναφορά σε πολλά θέματα και βεβαίως σ’ αυτά του ΑΟ.

 

Αρχικά ρωτήθηκε με ποιον τρόπο έπαιξε ρόλο στην έλευσή του ο προκάτοχός του Γιάννης Διαμαντάκος:   «Έκανε το προξενιό, πρότεινε στους ανθρώπους του ΑΟ το όνομά μου, το σκέφτηκαν συζητήσαμε και ήρθα. Τον Γιάννη τον εκτιμώ πάρα πολύ ως προπονητή, έκανε πολλή δουλειά τέσσερα χρόνια.  Είναι σπάνιο να μένει ενας προπονητής τέσσερα χρόνια, έχει κάνει ένα ρεκόρ που σημαίνει έχει κάνει έργο.  Ήμουν ενημερωμένος για την προσπάθεια που γίνεται στην πόλη και γενικά είαι ενημερωμένος για το μπάσκετ στη Δυτική Ελλάδα γιατί έχω δουλέψει και τη Νικόπολη Πρέβεζας.  Γινεται σημαντική προσπάθεια στο Αγρίνιο, ειδικά από τον κ. Γερμανό και τον κ. Τσιαμάκη».

Για τις πρώτες  εντυπώσεις στο Αγρίνο απάντησε:  «Στο  Αγρίνιο η ζωή στην πόλη είναι πολύ καλύτερα απ’ ό,τι το περίμενα, γιατί δεν είχα εικονα πριν. Οι άνθρωποι με έχουν αγκαλιάσει, όπου και να περπατώ υπάρχει αναγνωρισιμότητα και γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος»

 

 

Και ποδοσφαιρόφιλος

Στην συζήτηση για το μπάσκετ, αποκάλυψε πως του αρέσει και το ποδόσφαιρο, γνωρίζοντας τι έχει συντελεστεί στον Παναιτωλικό:  «Είναι ο Παναιτωλικός εδώ που κλέβει την  παράσταση, έχει γίνει πολύ σημαντική δουλειά από τον κ. Κωστούλα, αλλά πιστεύω ότι η πόλη αντέχει και μια δυνατή ομάδα στο μπάσκετ. Είναι ευκαιρία φέτος ο ΑΟ Αγρινίου να καθιερωθεί στην Β΄Εθνική, η οποία είναι   πολύ σημαντική Κατηγορία, ώστε ο φίλαθλος κόσμος να έχει μία ομάδα στο ποδόσφαιρο, μία στο μπάσκετ και να είναι καλυμμένος». Μάλιστα όταν του τέθηκε το γεγονός ότι ο Παναιτωλικός πάντα ήταν στη καρδιά του κόσμου, σχολίασε:  «Το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ, στον Παναιτωλικό έχει γίνει μια τρομερή δουλειά από τον κ. Κωστούλα που έχει επενδύσει πολλά χρήματα και έχει ξεφύγει σαν στάνταρς. Μάλιστα πήγα στο γήπεδο στο παιγνίδι με τον Πανθρακικό με τον πρόεδρο τον κ. Γερμανό. Είμαι φιλοποδοσφαιρικός, άλλωστε πεθερός μου είναι ο Τάκης Λουκανίδης πρώην ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Μακάρι και ο ΑΟ να πλησιάσει τα στάνταρ που έχει φτάσει ο Παναιτωλικός, από την πλευρά του μπάσκετ»

 

 

Το οικοδόμημα του ΑΟΑ

Η συγκυρία να αποτελείται από μια καλή παρέα η Διοίκηση  της ομάδας, είναι κάτι που το χαρακτήρισε θετικό:  «Εκτός  του ότι είναι παρέα, είναι και νεαρά άτομα σε ηλικία, είναι μπασκετικοί, αγαπάνε το άθλημα, αγαπάνε την πολη τους, αγαπάνε τον ΑΟΑ νομίζω έχουν όλα τα στοιχεία και τα εφόδια να πάνε την ομάδα ψηλά. Αν βέβαια υπάρχει στήριξη από την πόλη, δεν μπορούν δύο άνθρωποι να τραβήξου όλο αυτό. Είναι πολλά τα έξοδα για τα τρέξει μία ομάδα στην Β΄Εθνική και μάλσιστα υτή την εποχή είναι σημαντικό που δυο άνθρωποι βάζουν λεφτά από τη τσέπη τους  για να κάνουν μια δυνατή ομάδα που θα εκπροσωπήσει την πόλη τους στο μπάσκετ. Εγώ είμαι υπέρ του τοπικιστικού στοιχεία, νομίζω πρέπει να στηρίζεις τη πόλη που ζεις, έχεις  μεγαλώσει και εργάζεσαι»

Για την απόφαση να παίξει η ομάδα Β΄Εθνική, είπε ότι δεν επηρέασε ο ίδιος την εξέλιξη αυτή:  «Εγώ συμφώνησα για Γ΄Εθνική, η ομάδα έχει σχεδιαστεί για Γ΄Εθνική, προσπαθήσαμε να μην ξεφύγουμε στο μπατζετ, γιατί την ομάδα εγώ τη βρήκα σχεδόν έτοιμη από τον Διαμαντάκο και την Διοίκηση. Βέβαια κάναμε κάποιες προσθήκες, πήραμε ένα ακόμα ψηλό, κάναμε υπέρβαση και φέραμε τον Αναστασάκη  και φέραμε πίσω τον Γιωργο το Μπερερή. Αυτές είναι οι προσθήκες που εκανα εγώ στη ομάδα. Μου είπαν  και Β΄Εθνική μαζί θα πάμε, δεν ζήτησα παράλογα πράγματα, να μην υπερβούν  το μπατζετ, να στήσουμε μια ομάδα καλή μήπως μείνει Κατηγορία και να δούμε το μέλλον»

Ακόμη φάνηκε αισιόδοξος και για τις εκτιμήσεις περί υποβιβασμού απάντησε:  « Δεν συμφωνώ ότι είναι περισσότερες οι πιθανότητες να υποβιβαστούμε, η ομάδα είναι αρκετά γεμάτη. Για μένα είναι πολύ σημαντική κίνηση  ότι οι άνθρωποι του ΑΟ προσπάθησαν και έκτισαν την ομάδα  με παίκτες από το Αγρίνιο, με εννιά παίκτες εκτός του Αναστασάκη, του Παραπούρα και του Πασπαλά, οι οποίοι είναι από Αθήνα και Θεσσαλονίκη.  Έχουν πάρει ό,τι καλύτερο υπάρχει στο Αγρίνιο.  Εκεί θα είναι το κλειδί, γιατί τα παιδιά αγαπάνε τη πόλη τους και  ο κόσμος θα έρθει να τα στηρίξει. Εγώ πιστεύω η ομάδα θα πετύχει πολύ γρήγορα την παραμονή, από το πρώτο  γύρο κιόλας.   Είμαι πολύ ικανοποιημένος από τα παιδιά, από τη προσπάθεια που κάνουν, από το υλικό που έχω και νομίζω δεν θα κινδυνέψουμε».

Για τις υποδομές σε μικρές ηλικίες τοποθετήθηκε ως εξής: «Φέτος είναι κι αυτός ο στόχος θα ξεκινήσουμε μια εκστρατεία στα σχολεία  για να γεμίσουμε το φυτώριό μας, τις ακαδημίες. Δεν μπορεί μια ομάδα σ’ αυτές τις Κατηγορίες να στηρίζεται μόνο σε μεταγραφές. Πρέπει να φέρεις τα παιδιά στο γήπεδο και  γι αυτό θα πάμε σε σχολεία. Εννοείται θα συμμετέχω κι εγώ, δεν είμαι μόνο γιο το Αντρικό τμήμα.  Σαββατοκύριακο πήγα και είδα το Παιδικό. Το καλύτερο είναι να υπάρχει ενιαία φιλοσοφία σε όλα τα τμήματα, αλλά είναι δύσκολο γιατί ένας προπονητής δύσκολα μένει πάνω από ένα χρόνο, οπότε δεν μπορείς να το εφαρμόσεις».

 

 

Ο προπονητής Μυριούνης

Του έγινε η ερώτηση για τους λόγους που οι προπονητές δίνουν  έμφαση στην άμυνα και τι μπάσκετ προτιμά ως προπονητής:  «Από την άμυνα κερδίζεις τα παιγνίδια, γνωστό αυτό, οπότε ξεκινάς από την άμυνα. Η φιλοσοφία μου είναι πολύ πιεστική άμυνα, 40 λεπτά πιεστική άμυνα και επιθετικό μπάσκετ, δηλαδή  σε ανοικτό γήπεδο να βγάζεις εύκολες φάσεις. Αρά αυτό που αρέσει και στο κόσμο, αλλά βάση είναι η  πιεστική άμυνα. Μ’ αρέσει να δίνω πρωτοβουλίες στους παίκτες, βέβαια να μην είναι τραβηγμένες. Αν αισθάνεται καλά να πάρει ένα σουτ, τον αφήνω να το πάρει, μου άρεσε κι εμένα σαν παίκτη να παίρνω πρωτοβουλίες και να βγάζω φάσεις έξω απ’ το σύστημα, αλλά να μην παραγίνεται αυτό».   

Μεταφέρει στοιχεία από το δικό του παικτικό  στιλ;  « Αν θες να γίνεις προπονητής πρέπει να σκοτώσεις το παίκτη μέσα σου. Αν προσπαθούσα να περάσω στοιχεία παίρνοντας παράδειγμα εμένα θα ήταν μεγάλο λάθος. Μεγάλοι παίκτες δεν έκαναν καριέρα προπονητή γι’ αυτό το λόγο. Προσπαθώ να μεταφέρω μυστικά του μπάσκετ, κάποια στοιχεία  που τα έκανα κι εγώ, αλλά θα είναι λάθος να φέρνω παράδειγμα εμένα».  

Όσο για το πώς θέλει το ρόστερ: «Σε Β΄΄ - Γ΄Εθνική πρέπει οι παίκτες να αγωνίζονται σε πολλές θέσεις. Αν γίνεται και οι πέντε από τρεις θέσεις και πάνω. Η αντίπαλη ομάδα δεν μπορεί να το διαβάσει εύκολα αυτό θέλω παίκτες να μπορούν να παίξουν πάνω από δυο θέσεις. Είναι κλειδί στην Κατηγορία, δεν μπορούν έτσι να σε αντιμετωπίσουν. Αν π.χ. έχεις ένα ψηλό που να μπορεί να παίξει κι έξω, ή ένα κοντό που να μπορεί να παίξει κοντά στο καλάθι. Πάντα δίνω ευκαιρία στους μικρούς αν αξίζουν βέβαια να παίξουν. Δεν τους κάνω χάρη. Στον ΑΟ έχουμε καλούς μικρούς, που δείχνουν στην προπόνηση στοιχεία πως μπορούν να παίξουν. Αν αξίζουν θα τους βάλω, δεν το συζητάμε. Είναι καλό να βγάλουμε παιδιά που να σου δώσουν για δέκα χρόνια μπάσκετ ». 

Όσο για το αν θα έμενε χρόνια στον ΑΟΑ: «Μ’ αυτά που έχω δει εύκολα θα έμενα. Οι Γερμανος και Τσιαμακης έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, με Φυσιοθεραπευτή, με Εργοφυσιολόγο τον κ. Μουρτζιάπη. Οι συνθήκες είναι ιδανικές για έναν προπονητή να δουλέψει όπως πρέπει. Έτσι είναι στον χέρι μου να αποδείξω, να κάνω καλή δουλειά για ναμε κρατήσουν στην ομάδα όσο περισσότερο γίνεται. Η οργάνωση είναι τέλεια, κάνουν τη δουλειά μου πολύ εύκολη, τι να πω ψέματα;»

 

Στα ίσια…

Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης είπε: «Ποτέ δεν ήμουν σε κυκλώματα, ούτε σαν παίκτης, έλεγα τα πράγματα με το όνομά τους και όταν το κάνεις αυτό το κύκλωμα συνήθως σε πετάει απέξω». Και το απέδειξε όταν ρωτήθηκε  για κομβικές κινήσεις που θα μπορούσσε να κάνει μια ομάδα της επαρχίας, ώστε να βρεθεί πολύ ψηλά: «Είσαι μακρια από κέντρα λήψης αποφάσεων στην επαρχία. Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη είναι το κέντρο από πολλές απόψεις, διοικητικά και διαιτητικά. Πρέπει να είσαι μέσα στα πράγματα να παρακολουθείς να είναι από… κοντά, να το κυνηγάς διοικητικά…  εξωαγωνιστικά… και στα μίντια.  Βασικά είναι το χρήμα, από εκεί ξεκινάς».   Αλλά και για την Εθνική, πριν το παιγνίδι με την Ισπανία: «Αν αυτή η Εθνική δεν πάρει μετάλλιο, όπως είναι έτσι γεμάτη και βλέποντας τις άλλες ομάδες, θα είναι μεγάλη αποτυχία. Αν εξαιρέσεις λίγο τη Γαλλία η Ελλάδα πρέπει να είναι τετράδα και να πάρει μετάλιο. Η Ισπανία δεν είναι  αυτή που ήταν, αν δεν την κερδίσεις τώρα μετά από 15 χρόνια, πότε;  Δεν έχει ομαδάρα πλέον,  όπως παλιά. Εμείς έχουμε τα δικό μας στιλ, προσαρμοζόμαστε στο αντίπαλο. Αυτή είναι και η δική μου φιλοσοφία προπονητικά».

 

 

 

Το πρόβλημα του Αγρινίου

Αναμεσα στα άλλα ήταν ολοφάνερα απογοητευτική η διαπίστωσή του για το θέμα των γηπέδων: «Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που βρήκα στην πόλη, το γηπεδικό. Αν  αναλογιστούμε ότι έχουμε το γήπεδο μόνο μιάμησι ώρα τη μέρα, δεν προλαβαίνεις να κάνεις τίποτα. Και μέσα στη σαιζόν θα το έχουμε μόνο μία ώρα και ένα τέταρτο γιατί υπάρχουν πολλές ομάδες, όχι μόνο μπασκετικές. Αυτό γιατί η πόλη έχει μόνο ένα γήπεδο. Μακάρι να τελειώσει και το άλλο, ένα Κλειστό που μαθαίνω φτιάχνεται να αποφορτιστούν λιγο οι ομάδες. Ακούω κάτι γίνεται, θα δώσει μεγάλη ανάσα. Σκεφτείτε για να κάνεις μια καλή προετοιμασία χρειάζεσαι το γήπεδο τουλάχιστον δύο ώρες τη μέρα και το έχουμε μόνο μιάμιση ώρα κι αργότερα μία ώρα και ένα τέταρτο. Έπειτα ένα ωραίο γήπεδο παίζει ρόλο και για το φίλαθλο να το ευχαριστηθεί όταν πάει να δει αγώνα».

Είπε ακόμα: «Είναι μπασκετική η πόλη το Αγρίνιο, έχει ομάδες, ο κόσμος ασχολείται και ξέρει από μπάσκετ. Το μπάσκετ  ταιριάζει στον Έλληνα πιο πολύ απ’ το ποδόσφαιρο και γι’ αυτό έχουμε μεγάλες επιτυχίες και στην Εθνική και σε ομάδες. Ξέει από μπάσκετ ο Έλληνας, αλλά το ποδόσφαιρο ότι και να κάνεις είναι ο βασιλιάς των σπόρ. Ωστόσο και στη Β΄και στην Γ΄ στο μπάσκετ πηγαίνει πολύς κόσμος, στην Αθήνα και στην επαρχία ακόμα και σε χωριά, όπως παρακολουθώ. Και για μας θα είναι πολύ σημαντικό να έρχεται ο κόσμος στο γήπεδο στην προσπάθεια που κάνουμε. Τον θες δίπλα σου, αν γεμίζει το γήπεδο μπαίνουν αλλιως μέσα και οι παίκτες. Όπως μου λένε τα Διαρκείας πάνε πολύ καλά, βέβαια πρέπει να ελκύουμε φιλάθλους κι εμείς με το μπάσκετ που θα παίξουμε. Να κάνουμε και νίκες να φέρουμε τους φιλάθλους στο γήπεδο, να δουν ότι γίνεται σωστή δουλειά.».

 

 

Μακάμπι  και   Γκάλης

Μέσα στις ερωτήσεις ήταν και το ποια Ευρωπαϊκή ομάδα εκπέμπει περισσότερο μεγαλείο, αλά και ποιος παίκτης  προκαλούσε  δέος: «Επειδή είμαι τυχερός που φόρεσα για πεντε χρόνια τη φανέλα του Παναθηναϊκού, το μεγαλείο αυτής της ομάδας δεν το συγκρίνω με καμία, ούτε Ρεάλ, ούτε…  Αλλά σαν αίσθηση αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν στη Μακάμπι όταν έπαιζες στο "Γιάν Ντελιάου", η ατμόσφαιρα ήταν πολύ διαφορετική, έχει μπασκετικό μεγαλείο αυτή η ομάδα. το νιώθεις στον αέρα, στο κόσμο, είναι ανατριχιαστικό κάπως».  «Αντίπαλοι ήταν πολλοί, δεν μπορώ να πω έναν, έχω παίξει με μεγαθήρια. Από συμπαίκτες έχω να πω, γιατί έχω παιξεί με όλους τους μεγάλους της παλιάς φουρνιάς. Με ιερά τέρατα του Ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ας πούμε όταν τρώγαμε στο ίδιο τραπέζι με τον Ντομινίκ Ουΐλκινς δεν το πιστεύαμε…   Αλλα μεγαλύτερο δέος αισθάνομαι για τον Νίκο Γκάλη. Δεν εννοώ μόνο αγωνιστικά. Για δυόμισι χρόνια τον ζούσα κι έξω από το γήπεδο, είναι τεράστια προσωπικότητα. Ήταν μεγαλύτερη προσωπικότητα κι από τον   Ντομινίκ Ουΐλκινς, με το Γκάλη καθόσουν δίπλα και αισθανόσουν δέος. Για το αγωνιστικό δεν συζητάμε. Είναι η μεγαλύτερη προσωπικότητα που έχω γνωρίσει στο μπάσκετ».  

 

Οι μικρότερες Κατηγορίες

Εξήγησε γιατί θεωρεί την Α2 καλύτερη Κατηγορία: «Είναι πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, στην Α1 είναι δύο ομάδες που ξεχωρίζουν και οι άλλες στο ίδιο καζάνι. Κι όταν έπαιζα Ευρολίγκα παρακολουθούσα Α2 και Β΄Εθνική, μ’ αρέσουν αυτές οι Κατηγορίες». Για τα  στοιχεία της φετινής  Β΄Εθνικής: «Στο Βορρά υπάρχουν οι τέσσερις ομάδες που ξεχωρίζουν, ο Αίολος Αστακού, ο ΑΕ Λαρισας, η ΓΣ Λάρισας και η Καστοριά.  Έχουν τρομερά μπάτζετ, τεράστια. Οι υπόλοιπες θα παλέψουν για την παραμονή οπότε ο κόσμος θα δει καλό μπάσκετ. Επίσης υπάρχουν παίκτες από μεγάλες κατηγορίες. Φέτος στην Καλαμαριά, που θα είναι αντίπαλος, υπάρχει περίπτωση να παίξουν μαζί ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και ο Γιαννούλης. Θα γίνουν  καλά παιγνίδια». Και πρώτος αντίπαλος το Στρατώνι Χαλκιδικής: «Έχει παράδοση, αλλά δεν έχουμε καμία ενημέρωση, αυτό μπορεί να είναι και καλό που δεν ακούγεται πολύ. Μετά έχουμε δύο δύσκολα με ΓΣ Λάρισας έξω και Καστοριά μέσα. Εμείς πρέπει να τα δώσουμε όλα κι αν ο αντίπαλος είναι καλύτερος και μας κερδίσει θα του δώσουμε το χέρι και θα φύγουμε».

 

Θα «τρώει λαρύγγια»…

Ο επίλογος έιχε να κάνει με την φυσιογνωμία που θα έχει ο ΑΟ: «Θα δείτε μια ομάδα που δεν θα τα παρατάει ποτέ για σαράντα λεπτά.  Και να χάνουμε με είκοσι  πόντους θα παλεύουμε να το περιορίσουμε στους δέκα και να κερδίζουμε με είκοσι θα παλεύουμε για τους κάνουμε τριάντα. Είναι κάτι που περνάει στους παίκτες. Αυτό το έχω πάρει από τον Παναγιώτη Γιαννάκη, που τον είχα στην Εθνική ομάδα, δεν τα παρατούσε ποτέ. Η ομάδα θα… μασάει σίδερα και θα… τρώει λαρύγγια».  Όσο για την συνέχειά του στο Αγρίνιο είπε: «Μ’ αυτό  που ζω ένα μήνα τώρα είμαι ευχαριστημένος από τον τρόπο ζωής και την  ομάδα. Θα έμενα ακόμα και Β΄Εθνική, στο χέρι μου είναι να αποδείξω πως μπορώ να αντεπεξέλθω στην ομάδα».  

 

 

Γιώργος Παπαϊωάννου για την εφημερίδα «Συνείδηση»