Συνηθίζεται οι εκτενείς αναφορές και τα αφιερώματα σε ομάδες να γίνονται όταν έχουν πετύχει κάποιον μεγάλο στόχο, αλλά το παρόν δημοσίευμα έχει να κάνει με μια ομάδα που μόλις προχθές τέθηκε εκτός ενός μεγάλου στόχου, της κατάκτησης του πρωταθλήματος Αιτωλοακαρνανίας και της διεκδίκησης ανόδου στην Γ΄Εθνική. Την Φλόγα Παλαιομάνινας, η οποία ωστόσο κατέκτησε το Κύπελλο Αιτωλοακαρνανίας, επίτευγμα που ιστορικές ομάδες πόλεων και μεγάλων χωριών θα ζήλευαν. Δεοντολογικά, λόγω της συμμετοχής της στα play offs μαζί με άλλες ομάδες του Νομού, δεν μπορούσαν να γίνουν οι σημερινές αναφορές όταν κατέκτησε το Κύπελλο.
Η Παλαιομάνινα είναι ένα μικρό χωριό που οι περισσότεροι Αιτωλοακαρνάνες δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, πόσο μάλλον να ήταν γνωστό πως διαθέτει ομάδα και τι ακριβώς έχει συντελεστεί εκεί. Κι όμως οι κάτοικοι του χωριού έχουν στην καρδιά τους την ομάδα τους κι όχι μόνο αυτό, αλλά στηρίζουν έμπρακτα. Επιπλέον όταν η Διοίκηση έκανε πολλές μεταγραφές παικτών και θέλησε να βγάλει την ομάδα αυτή εκτός «συνόρων» σε απήχηση, οι παραδοσιακοί της φίλαθλοι όχι μόνο δεν εκδήλωσαν εσωστρέφεια (όπως συχνά γίνεται) αλλά το χάρηκαν και το απολαμβάνουν ακολουθώντας την Φλόγα ακόμα περισσότερο. Αυτό πέρα από ποδοσφαιρικό μάθημα εκ μέρους των κατοίκων της Παλαιομάνινας, είναι και κοινωνικό.
Ειδικά από το καλοκαίρι και μετά η Φλόγα Παλαιομάνινας άρχισε να γίνεται πόλος φίλαθλης έλξης για πολλούς ανθρώπους της περιοχής του Αγρινίου, οι οποίοι αναζητούν μια ερασιτεχνική ομάδα που να τους εγείρει το ενδιαφέρον, αλλά στη «σκιά» του Παναιτωλικού οι περισσότερες ομάδες της πόλης φυτοζωούν, ενώ άλλες διαλύθηκαν. Για το ότι η κοινωνία του Αγρινίου έχει «αγκαλιάσει» την Φλόγα περίτρανη απόδειξη είναι η σύνθεση του φίλαθλου κοινού στους αγώνες της, αλλά δημοσιογραφικά καταγράφεται και μέσω της πρωτοφανούς επισκεψιμότητας στα ρεπορτάζ της ομάδας σε όλες τις ιστοσελίδες, που πολύ συχνά ξεπερνά κι αυτή των θεμάτων του Παναιτωλικού.
Η «αποτυχία»
Για μια νεοφώτιστη ομάδα ο όρος αποτυχία επειδή δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα, είναι μάλλον αδόκιμος. Όμως θα μπορούσε να το είχε πετύχει και έχασε πολύ έδαφος - κυριολεκτικά - στις λεπτομέρειες. Οι άνθρωποι της ομάδας το αποδίδουν κατά πολύ στην αντιμετώπιση που είχε η Φλόγα από διαιτησίες, έχουν το δίκιο τους, αλλά δεν είναι μόνο αυτό και προφανώς το αναλογίζονται. Ωστόσο η δίκαιη λογική είναι να μην χάνει μια ομάδα τις πιθανότητές της λόγω λαθών (ενίοτε «περίεργων») τρίτων, αλλά να έχει ίσες ευκαιρίες να πετύχει τους στόχους της, ακόμα και με τα λάθη της.
Ετούτη η αναφορά στην Φλόγα Παλαιομάνινας δεν γίνεται για να συνδράμει στην διόρθωση των λαθών που έγιναν εντός της ομάδας, αλλά για να καταγράψει ένα ασυνήθιστο φαινόμενο που καμιά σχέση δεν έχει με άλλες ομάδες του παρελθόντος, διότι σ’ αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν απλά ένας, δύο, τρεις άνθρωποι που ρίχνουν χρήμα και κάνουν το κέφι τους ή το… εφέ τους: η Φλόγα έχει αποκτήσει πολλές συμπάθειες, υποστηρικτές εκτός των «συνόρων» της Παλαιομάνινας και – μην ξεχνάμε- ο Χρήστος Κουτσομπίνας με τις χορηγίες του έχει ενισχύσει πολλές ομάδες όλων των Κατηγοριών, χωρίς να ζητά ανταλλάγματα κι αυτό είναι γνωστό τοις πάσι. Οπότε τα όποια λάθη έγιναν από τους διοικούντες την ομάδα είναι δική τους υπόθεση να τα εντοπίσουν. Δημοσιογραφικά είναι υποχρέωση να καταγράψουμε πως η Φλόγα, χωρίς να έχει πάντα δίκιο στις διαμαρτυρίες της, είναι η ομάδα που σε θέματα διαιτησίας αδικήθηκε ασυνήθιστα και πολύ περισσότερο από τις άλλες τρεις που διεκδικούν το πρωτάθλημα.
Γιώργος Παπαϊωάννου για την εφημερίδα «Συνείδηση»
